Cardyn, Jules

Jules Cardyn behaalde na middelbare studies het diploma in de handelswetenschappen aan de Katholieke Universiteit Leuven. Enkele jaren later begon de universitaire loopbaan van Cardyn: in 1931 werd hij belast met de colleges boekhouden aan het Handelsinstituut in Leuven en het jaar daarop werd hij tot lector benoemd. In 1956 werd hij docent en in 1960 gewoon hoogleraar aan de faculteit van Economische en Sociale Wetenschappen.

Leuvense universiteit en studentenbeweging

Als pleegzoon van Pieter-Jozef Sencie Sencie, Pieter-Jozef Pieter-Jozef Sencie (1865-1941) was als classicus verbonden aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij was actief in de katholieke Vlaamse studentenbeweging en was de stichter en eerste v... Lees meer werd Cardyn reeds als student in 1924 door zijn beschermer aan het werk gezet voor de pas opgerichte vereniging Vlaamse Leergangen te Leuve Vlaamse Leergangen te Leuven Vlaamse Leergangen was een vereniging die gesticht werd in 1924 en een historische rol speelde in de vernederlandsing van het onderwijs en onderzoek aan de Leuvense universiteit. Lees meer n. Hij bleef zijn leven lang voor de opgang en bloei van deze vereniging ijveren, eerst als penningmeester en van 1941 af als afgevaardigd beheerder. Vóór 1940 steunde Cardyn de culturele activiteiten van het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond Leuven Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond Leuven (KVHV-Leuven) Het Katholiek Vlaamsch Hoogstudenten Verbond (KVHV) werd opgericht in 1902 onder de benaming Vlaamsch Verbond als eerste Vlaamse studentenkoepel aan de Katholieke Universiteit Leuven, een... Lees meer . Onder invloed van rector Honoré van Waeyenbergh Van Waeyenbergh, Honoré Honoré van Waeyenbergh (1891-1971) was vice-rector (1936-1940) en rector (1940-1962) van de Katholieke Universiteit Leuven. Hij droeg bij aan de vernederlandsing van de universiteit. ... Lees meer werd hij in december 1944 erevoorzitter van het KVHV met de uitdrukkelijke opdracht erop toe te zien dat het verbond voortaan in een goede verstandhouding met de academische overheid zou leven. Cardyn behoorde tot de Vlaamsgezinden die een loyale houding tegenover de Belgische staat voorstonden. In zijn ogen hadden Vlaams-nationalistische politici de vooroorlogse studentengeneraties op het extremistische pad gebracht, waar ‘negativisme en verbittering’ zich van hen meester hadden gemaakt. Hij beschouwde het als zijn taak te verhinderen dat dit opnieuw zou gebeuren.

IJzerbedevaart

Na de dynamitering van de IJzertoren IJzertoren De IJzertoren is een Vlaamsgezind monument in Diksmuide, dat in 1928-1930 werd opgericht als eerbetoon aan de Vlaamse soldaten die sneuvelden aan het IJzerfront tijdens de Eerste Wereldoo... Lees meer in maart 1946 werd Cardyn voorzitter van het Comité Comité der Jeugdbedevaart naar de IJzer Het Comité der Jeugdbedevaart naar de IJzer werd eind maart 1946 opgericht om de Jeugdbedevaart naar de IJzer op 28 april 1946 organisatorisch te begeleiden. Lees meer , dat de Jeugdbedevaart naar de IJzer (28 april 1946) inrichtte. In die hoedanigheid diende hij de minister van binnenlandse zaken, de Luikse liberaal Auguste Buisseret, te beloven dat de bedevaart een ‘waardig, nationaal en vaderlands karakter’ zou hebben. Cardyn nam eveneens het voorzitterschap op zich van het Voorlopig Comité voor Herstel van het IJzerkruis, dat beoogde met de IJzerbedevaarten IJzerbedevaarten De IJzerbedevaart is een jaarlijkse herdenking van de Vlaamse gesneuvelden tijdens de Eerste Wereldoorlog, die ontstond omstreeks 1920. Dit voor de Vlaamse beweging erg symbolische gebeur... Lees meer voortaan een Belgischer koers te gaan varen. Zo kwam hij in conflict met het oude comité dat de traditionele ceremonie aan de IJzertoren wenste te behouden als een herdenkingsplechtigheid met een Vlaams-nationalistisch karakter.

Toen met de zogenaamde Paasrevolutie van 1949 in het KVHV de nationalistische oppositie tegen de Verbondsleiding de macht in de vereniging overnam, werd besloten Cardyns mandaat van erevoorzitter niet meer te hernieuwen. Cardyn speelde ook een actieve rol in de faculteitskring Ekonomika te Leuven, waarvan hij eveneens erevoorzitter was. Verder was hij actief in de Leuvense afdeling van de Christelijke Volkspartij Christelijke Volkspartij (CVP) Lees meer .