De Smet, Alfred

Alfred de Smet studeerde rechten, eerst te Gent, waar hij lid was van 't Zal wel gaan 't Zal Wel Gaan Taalminnend Studentengenootschap't Zal Wel Gaan is een Gentse Vlaamsgezinde en vrijzinnige studentenvereniging en de oudste nog bestaande studentenvereniging van Vlaanderen. Lees meer , en nadien te Leuven. De Smet werd ambtenaar bij de griffie van de Kamer van Volksvertegenwoordigers en bleef zijn leven lang in Brusselse artiestenkringen bekend als de dichter van een onvervulde liefde (Nelly).

In het artikel "Parijs of Berlijn" (1884) waarschuwde De Smet voor "het pangermanisme dat voor de zelfstandigheid der Hollandse en Belgische Nederlanden" even gevaarlijk kon zijn als de theorie van de natuurlijke grenzen in Frankrijk. In de brochure Il n'y a pas de langue flamande (1889) onder het pseudoniem van Jehan de Bruges ageerde hij tegen het Zuid- Nederlands taalparticularisme Taalparticularisme Lees meer . Ten eerste wees hij Désiré de Haerne De Haerne, Désiré Désiré de Haerne (1804-1890) was een katholieke priester en politicus met democratische en liberaal-katholieke sympathieën. Hij was een pleitbezorger van de vernederlandsing, in het bijzo... Lees meer terecht, volgens De Smet de laatste der "autonomisten", die aan de benaming "Vlaams" vasthielden om een onderscheiden nationaliteit tegenover het Nederlands te doen uitkomen: de in Noord en Zuid gesproken taal had slechts één benaming: Nederlands. Ten slotte is er zijn reactie op een artikel, door de Nederlander Leo Simons Simons, Leo De Nederlandse uitgever en journalist-publicist Leo Simons (1862-1932) zette zich gedurende bijna een halve eeuw op diverse manieren in voor de Vlaamse en de Groot-Nederlandse beweging.... Lees meer in De Gids (1891) gepubliceerd, naar aanleiding van het Nederlandsch Taal- en Letterkundig Congres Nederlandse Congressen De Nederlandse Congressen waren gemeenschappelijke (culturele) ontmoetingen van Vlamingen en Nederlanders in Vlaanderen en Nederland die met onderbrekingen werden georganiseerd sinds 1849... Lees meer . Simons' kritische beschouwingen over het congres zelf, over het peil van een deel van de Vlaamse letterkundige productie, over de V.B. als gedragen door een duidelijke minderheid en dergelijke, werden door De Smet afgewezen als uitingen van een Nederlands meerderwaardigheidsgevoel en gebrek aan solidariteit.