Dullaert, Miel

Miel Dullaert groeide op in een christendemocratisch arbeidersgezin waar hij op 18-jarige leeftijd als oudste van zeven, zijn moeder verloor. Hij was lid van de KSA Katholieke StudentenActie (KSA) De Katholieke Studentenactie (KSA) was een (jeugd)beweging rond Katholieke Actie. Ze was gericht op scholieren en beschouwde zichzelf als een erfgenaam van de Katholieke Vlaamse Studenten... Lees meer -Nieuwkerken, waarvan hij later ‘bondsleider’ werd, en volgde de humaniora in het College van St-Niklaas. Na zijn humaniora ging hij sociologie studeren, achtereenvolgens aan de Universitaire Faculteiten Sint-Ignatius Antwerpen (UFSIA) en aan de KULeuven waar hij in 1971 een licentie Sociologie behaalde.

Hij kwam al vroeg – zij het onrechtstreeks - in contact met het communisme. Achiel, de broer van zijn vader Nestor, was tijdens de Tweede Wereldoorlog verplicht tewerkgesteld in Magdenburg (Duitsland). Op het het einde van de oorlog werd hij bevrijd en medisch verzorgd door Sovjetsoldaten, waardoor Dullaert al vroeg positieve verhalen te horen kreeg over het Rode Leger. Zijn vader, werkzaam bij de Antwerpse trammaatschappij en aangesloten bij het Algemeen Christelijk Vakverbond Algemeen Christelijk Vakverbond (ACV) Het Algemeen Christelijk Vakverbond (1912) is de overkoepelende organisatie van het christelijk syndicalisme in België. Lees meer (ACV), onderhield tevens vriendschappelijke betrekkingen met collega’s die tot de Kommunistische Partij van België (KPB) behoorden. Daarmee leerde de familie begin de jaren 1960 De Rode Vaan De Rode Vaan De Rode Vaan (1921-1992) was een communistisch week- en dagblad. Het vertolkte de Vlaamse emancipatiegedachte tot in de Tweede Wereldoorlog en opnieuw vanaf 1966. Lees meer , het weekblad van de KPB, kennen. Aan de UFSIA kwam hij in contact met het marxisme tijdens de lessen van prof. Louis van Bladel. Als student was hij niet politiek geëngageerd, maar hij nam wel deel aan de acties rond Leuven Vlaams. In Antwerpen was hij medeoprichter van de Wase studentenclub.

Eind de jaren 1960 onderging Dullaert de invloed van de progressieve Volksunie Volksunie (VU) Tussen 1954 en 2001 bepaalde de Volksunie (VU) als Vlaams-nationalistische partij mee de politieke evolutie in België, van unitaire staat tot federaal koninkrijk. Ze groeide uit tot de tw... Lees meer -voorman Maurits Coppieters Coppieters, Maurits De progressieve Vlaams-nationalist en christelijke humanist Maurits Coppieters (1920-2005) was vanaf het midden van de jaren 1960 een van de boegbeelden van de Volksunie (VU). Lees meer , die na zijn verhuis uit Gent in dezelfde straat als de familie Dullaert kwam wonen en in 1970 werd verkozen als gemeenteraadslid in Nieuwkerken-Waas.

In 1971 was Dullaert betrokken bij de oprichting van het progressieve jeugdhuis De Spikkel in Nieuwkerken-Waas en in 1974 bij de totstandkoming van Wereldwinkel Sint-Niklaas. Na zijn studies ging hij binnen de Intercommunale Land van Waas aan de slag bij het ‘Maatschappelijk Opbouwwerk’, waar hij in het vooruitzicht van de fusies van gemeenten in 1976 de oprichting van dorpsraden voor de toekomstige deelgemeenten moest begeleiden.

Dullaert kreeg ondertussen steeds meer sympathie voor de KPB, waarvan hij in 1974 effectief lid werd. Vanaf 1976 was hij bij de gemeenteraadsverkiezingen in Sint-Niklaas, later ook bij de parlementsverkiezingen, lijsttrekker, respectievelijk kandidaat, voor de KPB. In 1977 lag hij mee aan de basis van het Masereelhuis in Sint-Niklaas. Zijn activiteiten binnen de Kommunistische Partij maakten in 1978 een einde aan zijn contract bij de Intercommunale, waarna hij werd aangenomen als sociaal-economisch redacteur voor het KP-weekblad De Rode Vaan. Na enkele jaren van journalistieke activiteiten kreeg hij een kaderfunctie binnen de partij en werd hij lid van het dagelijks bestuur. In 1989 kwam hij terug als hoofdredacteur bij De Rode Vaan, iets wat door verschillende redacteurs werd ervaren als een poging van de partij om (opnieuw) meer greep te krijgen op het weekblad. Desondanks bleef Dullaert de Vlaamsgezinde lijn van zijn voorganger, Jef Turf Turf, Jef Jef Turf (1932-2022) was een Vlaamsgezinde communist. Hij was onder meer politiek directeur van De Rode Vaan en Vlaams voorzitter van de Kommunistische Partij. Hij wilde de democratische ... Lees meer , die intussen gebroken had met de partij, aanhouden.

Dullaert bleef tot 1992 - het einde van De Rode Vaan - hoofdredacteur van het weekblad. Daarna werd hij politiek medewerker van SP Socialistische partij De socialistische partij werd in België in 1885 opgericht als de Belgische Werkliedenpartij (BWP), veranderde in 1945 haar naam in Belgische Socialistische Partij (BSP) en viel in 1978 u... Lees meer -parlementslid voor Brussel, Michiel Vandenbussche Vandenbussche, Michiel Michiel Vandenbussche (1945-2006) was Brussels en Vlaams parlementslid en gemeenteraadslid in Etterbeek voor de socialistische partij. Hij was ook voorzitter van de Raad van de Vlaamse G... Lees meer . Hij was redactiesecretaris van het SP-blad Nieuw Links (1995-1999) en sedert 2000 is hij medewerker bij het links flamingantisch maandblad Meervoud Meervoud (1992-) Meervoud is zowel de naam van een groep van linkse flaminganten als van hun tijdschrift. Het blad is vernoemd naar het driemaandelijks blad over nationale minderheden dat de Werkgroep Arb... Lees meer . Hij was medeoprichter van de Gravensteengroep Gravensteengroep De Gravensteengroep was een Vlaamsgezinde groep van (vooral progressieve) academici, intellectuelen, kunstenaars, journalisten en opiniemakers. De groep dacht na over de toekomst van de B... Lees meer (2008) en was tevens betrokken bij de vanaf 2004 ingerichte Sociaal-Flamingantische Landdagen.

In 2009 kreeg hij de Leeuwenpenning van het Davidsfonds Davidsfonds (DF) Het Davidsfonds is een katholieke Vlaamse cultuurvereniging, die werd opgericht in januari 1875. Lees meer Waasland vanwege zijn links-flamingantisch engagement in het Waasland en voor Vlaanderen.