Lamborelle, Paul

Kwam als sociaal voelend arts met de steun van de liberale werkliedenbeweging in de politiek. Met een volksgezind en vooruitstrevend programma dat ook aandacht had voor de Vlaamse verzuchtingen, werd Lamborelle in 1912 tot volksvertegenwoordiger voor Mechelen verkozen. Hij bleef tot aan zijn dood bijna onafgebroken parlementslid (afwisselend volksvertegenwoordiger en senator). In het parlement was hij een van de spreekbuizen van het Liberaal Vlaams Verbond Liberaal Vlaams Verbond (LVV) Liberaal Vlaams Verbond (LVV) is een autonome, sociaal-progressieve, liberale en Vlaamsgezinde vereniging die werd opgericht in 1913. Van een overkoepelend en coördinerend orgaan voor lib... Lees meer . In 1919 steunde hij als enige liberaal de Interpellatie van de drie Van's Interpellatie van de drie Van's De Vlaamsgezinde katholieke parlementsleden Frans van Cauwelaert, Alfons van de Perre en Aloïs van de Vyvere interpelleerden in mei 1919 de regering van nationale unie over de taaltoestan... Lees meer . In 1922 was hij een van de zes Vlaamse liberale Kamerleden die voor de gedeeltelijke vernederlandsing van de Gentse universiteit stemden ( onderwijs Onderwijs Lees meer ).

Lamborelle bleef zich ook inzetten voor meer sociale rechtvaardigheid. Hij was actief in tal van sociale en arbeidsrechtelijke organisaties en in de liberale mutualistische beweging. Overtuigd van de noodzaak van een liberaal syndicalisme behoorde hij in 1920 samen met onder meer Edward Pecher, dr. Van Cauteren en Jan Persoons Persoons, Jan De Lokerse arts Jan Persoons (1863-1924) lag mee aan de basis van een sociaalvoelend liberalisme dat tot vandaag een belangrijke pijler vormt van de Lokerse liberale partij. Als volksvert... Lees meer tot de stichters van de overkoepelende liberale vakbond, de Algemene Centrale van Liberale Vakbonden van België (ACLVB). Een paar jaar later werd hij er voorzitter van; hij bleef dit tot aan zijn overlijden.