Daumont, Fernand

Fernand Daumont werd te Antwerpen uit een Waalse vader (afkomstig uit Ath) en een Antwerpse moeder geboren. Het gezin verhuisde in 1902 naar Ath. Daumont werd daar, na zijn rechtenstudie te Leuven, advocaat. In 1921 vestigde hij zich in Brussel.

In 1911 gaf Daumont, die daarna alleen nog rechtskundige studies op zijn naam heeft staan, een belangwekkend boek uit over de V.B., onder de titel Le mouvement flamand en Belgique. Documentatie hiervoor kreeg hij van de dominicaan Jules Callewaert Callewaert, Jules Dominicaan Jules Laurentius Callewaert (1886-1964) verwierf bekendheid als flamingantisch predikant. Zijn sympathie voor het VNV deed hem aan het begin van de Tweede Wereldoorlog de colla... Lees meer , tot wiens orde Daumont had willen toetreden. Alleen het eerste gedeelte van het boek, Ses raisons d'être (twee boekdelen), is verschenen. De bedoeling van Daumont was Walen en Franssprekende Belgen de V.B. te leren kennen. Hij behandelt de eigen geaardheid, taal, kunst en cultuur van het Vlaamse volk, bespreekt de plaats van het Nederlands in het onderwijs, de administratie en de rechtspraak, en geeft een overzicht van de economische situatie in Vlaanderen.

Onder het pseudoniem van Georges Margot had Daumont, die zich in het voorwoord van beide werken een overtuigde Waal noemt, in 1910 ook een boekje uitgegeven over het Nederlands in het hoger onderwijs, waarin hij bepleit dat het Nederlands à doses sagement mesurées (in weloverwogen doses) ingevoerd zou worden, hetzij te Gent, hetzij te Leuven; zijn persoonlijke voorkeur gaat daarbij naar laatstgenoemde universiteit, die hij notre chère université catholique de Louvain noemt.