De Bruyn, Piet

Piet de Bruyn groeide op in een Vlaamsgezind gezin in Stevoort, een deelgemeente van Hasselt. Zijn vader was zaakvoerder van een elektrogroothandel, zijn moeder huisvrouw. Beide ouders waren betrokken bij activiteiten van de Volksunie (VU) Volksunie (VU) Tussen 1954 en 2001 bepaalde de Volksunie (VU) als Vlaams-nationalistische partij mee de politieke evolutie in België, van unitaire staat tot federaal koninkrijk. Ze groeide uit tot de tw... Lees meer . De Bruyn werd op veertienjarige leeftijd lid van het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) Het Vlaams Nationaal Jeugdverbond is een Vlaams-nationalistische jeugdbeweging, die in 1960 werd opgericht door Jaak van Haerenborgh. Ze werd al snel de leidende en na verloop van tijd de... Lees meer in Hasselt. Hij studeerde geschiedenis aan de Katholieke Universiteit Leuven, waar hij zich aansloot bij de Nationalistische Studentenvereniging (NSV). De Bruyn werd – als overtuigd Groot-Nederlander Groot-Nederland Groot-Nederland is een politiek en cultureel begrip dat respectievelijk staat voor een staatkundige vereniging van België of Vlaanderen met Nederland en de culturele en taalkundige samen... Lees meer – in dezelfde periode ook lid van het Algemeen-Nederlands Verbond Algemeen-Nederlands Verbond (ANV) Het Algemeen-Nederlands Verbond (ANV) werd in 1895 opgericht. Aanvankelijk behartigde het de belangen van de Nederlandse taal. Later en tot op de dag van vandaag ijvert het voor de brede ... Lees meer en het Nationalistisch Verbond – Nederlandse Volksbeweging Nationalistisch Verbond - Nederlandse Volksbeweging (NV-NV) Het Nationalistisch Verbond (1989-2014) werd opgericht door dissidente leden van het Vlaams Blok. Het had als tijdschrift Het Verbond. Lees meer . Daarnaast engageerde hij zich voor natuurverenigingen zoals de Wielewaaljongeren.

Politieke carrière

Na zijn studies in Leuven gaf De Bruyn eerst ruim een jaar les aan het Sint-Jozefinstituut in Bokrijk, waarna hij parlementair medewerker werd van Danny Pieters (VU). Van 2000 tot 2003 werkte hij voor de educatieve uitgeverij Wolters-Plantyn. In het begin combineerde hij deze job met de functie van campagnemedewerker voor Geert Bourgeois Bourgeois, Geert Geert Bourgeois (1951) is een Vlaams-nationalistisch politicus voor de N-VA. Hij was van 2014 tot 2019 minister-president van Vlaanderen. Lees meer en zijn groep 'Vlaams-Nationaal', waardoor hij van dichtbij het woelige einde van de VU meemaakte.

De Bruyns actieve politieke carrière begon in 2004, toen hij woordvoerder werd van de Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA) Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA) De N-VA is op electoraal vlak de meest succesvolle Vlaams-nationalistische partij ooit en slaagde er ook in om de grootste Belgische partij te worden. Ze zit bijna 20 jaar in de Vlaamse R... Lees meer . Dit zou hij blijven tot hij in december 2007 zelf in het Vlaams Parlement Vlaams Parlement Het Vlaams Parlement is de parlementaire vergadering van de Vlaamse deelstaat in het federale België. Zijn geschiedenis kent drie grote fasen: de periode van de Cultuurraad voor de Neder... Lees meer belandde als opvolger van Trees Merckx-van Goey ( CD&V Christen Democratisch & Vlaams (CD&V) Lees meer ). Toen hij in 2009 niet werd verkozen, werd hij woordvoerder van toenmalig minister Philippe Muyters (N-VA). Vier jaar later maakte hij zijn rentree in het Vlaams Parlement, nu als opvolger van Mark Demesmaeker (N-VA). In 2014 en in 2019 werd hij telkens op eigen kracht herkozen. Van 2010 tot 2013 en van 2014 tot 2019 zetelde hij ook in de Senaat.

Intussen was De Bruyn verhuisd van Leuven – waar hij na zijn studies enkele jaren was blijven wonen – naar Rotselaar, een gemeente in het Hageland. In 2013 werd hij daar voor het eerst verkozen in de gemeenteraad. In 2019 werd hij er schepen en voorzitter van het Sociaal Huis. Twee jaar eerder was hij er in het huwelijksbootje getreden met zijn partner Lieven d’Haese – niet toevallig op 11 juli: de feestdag van de Vlaamse Gemeenschap Vlaamse Gemeenschap De Vlaamse Gemeenschap (1980) is een van de drie gemeenschappen in België (naast de Franse en Duitstalige Gemeenschap) die bevoegd is voor de zogenaamde ‘persoonsgebonden aangelegenheden’... Lees meer .

Engagement

De Bruyn was zowel in de politiek als daarbuiten vooral bezig met de thema’s gelijke kansen, armoedebestrijding en natuur Natuur, milieu en landschap Tot de Tweede Wereldoorlog bestond er een band tussen de Vlaamse beweging en de natuurverenigingen in Vlaanderen. Een gevoeligheid en zorgzaamheid voor het landschap en de schoonheid van... Lees meer . Hij was in zijn Leuvense jaren al actief binnen Driekant, een van de eerste holebibewegingen in ons land. Hij was eveneens coördinator van het Regenboognetwerk van de N-VA. In 2018 won hij de Cavaria Campaign Award voor zijn werk als rapporteur van LGBTI-rechten bij de Raad van Europa. De Bruyn had een rapport gemaakt met verschillende aanbevelingen ter versterking van de rechten en de maatschappelijke positie van intersekse personen. ‘Het werk van Piet De Bruyn is het eerste omvangrijke Europese rapport dat de rechten van intersekse personen verdedigt,’ zo luidde de motivatie.

In november 2022 verliet De Bruyn het Vlaams Parlement om codirecteur te worden van het Centrum ter Preventie van Zelfdoding, een organisatie die hij al zijn hele leven een warm hart toedraagt. In een interview zei de Limburger dat hij als prille twintiger ook uit het leven wilde stappen. ‘Ik worstelde enorm met mijn homoseksualiteit, mijn studies zaten op een dood spoor en ik was verliefd op iemand die niet op mij verliefd was,’ zei hij. Toen hij in november 2022 codirecteur werd, was hij al meer dan een kwarteeuw actief als vrijwilliger voor het centrum.

De keuze om te stoppen met de nationale politiek was een positieve keuze, zo benadrukte hij zelf in de media. De Bruyn bleef wel schepen in Rotselaar en zei de politiek en de partij dus niet helemaal vaarwel.