De Meester, Rik

Rik De Meester werd op 15 oktober 1918 in Temse geboren als bakkerszoon. Na een humaniora-opleiding Grieks-Latijn in de colleges van Essen en Sint-Niklaas ging hij aan de slag in de ouderlijke bakkerij. In 1936 werd hij bediende bij de Boelwerf in Temse.

Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog Tweede Wereldoorlog De Tweede Wereldoorlog werd in Vlaanderen getekend door de onvoorwaardelijke collaboratie van het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV). De samenwerking met de bezetter en de bestraffing erva... Lees meer nam De Meester als korporaal bij het 1ste regiment Karabiniers 3de compagnie deel aan de Achttiendaagse Veldtocht en werd krijgsgevangen gemaakt.

In maart 1942 meldde De Meester zich als vrijwilliger voor het Vlaamsch Legioen Vlaamsch Legioen Het Vlaamsch Legioen (1941-1943) was een Vlaamse eenheid aan het oostfront tijdens de Tweede Wereldoorlog, die deel uitmaakte van de Waffen-SS. Lees meer . Op 30 april vertrok hij naar het opleidingskamp Sennheim (het huidige Cernay). Na verdere opleiding te Graz-Wetzelsdorf kwam hij in aanmerking voor een officiersopleiding aan de Junkerschule van Bad-Tölz. Als Zugführer en Untersturmführer werd hij bij de 3de compagnie van Sturmbrigade Langemarck Sturmbrigade Langemarck De Sturmbrigade Langemarck was een Vlaamse Waffen-SS eenheid in 1943-1944 met als officiële benaming 6.SS-Freiwilligen Sturmbrigade Langemarck. Lees meer ingedeeld, in het opleidingskamp Milowitz. Vanaf eind 1943 vocht hij aan het oostfront Oostfronters Het begrip oostfronters duidt in de context van de geschiedenis van de Vlaamse beweging op Vlamingen die als vrijwilliger aan de zijde van Duitsland vochten tegen het Sovjetrussische Rod... Lees meer en raakte gekwetst bij Jampol. Na een thuisverlof was hij begin 1945 terug aan het front als Compagniechef. Bij de capitulatie werd hij door het Rode Leger krijgsgevangen gemaakt in Tabor.

Op 15 augustus 1949 keerde De Meester terug naar België en werd door het Krijgshof veroordeeld tot acht jaren hechtenis. Hiervan zat hij een halfjaar uit, waarna hij zich te Zele vestigde als verzekeraar. In 1966 werd hij door het Gentse Hof van Beroep in ere hersteld, wat hem mogelijk maakte bij de algemene verkiezingen van 1968 op de Volksunie Volksunie (VU) Tussen 1954 en 2001 bepaalde de Volksunie (VU) als Vlaams-nationalistische partij mee de politieke evolutie in België, van unitaire staat tot federaal koninkrijk. Ze groeide uit tot de tw... Lees meer -lijst te figureren als vierde kandidaat (lijstduwer) voor de Senaat en vijfde plaatsvervanger voor de Kamer. Hij behaalde 717 voorkeursstemmen.

De Meester was lid van verschillende Vlaams-nationalistische verenigingen, waaronder Broederband Broederband Broederband was een losse federatie van vriendenkringen van oud-collaborateurs, hoofdzakelijk oud-leden van het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV), die in aanraking waren gekomen met de rep... Lees meer en het Sint-Maartensfonds Sint-Maartensfonds (SMF) Het Sint-Maartensfonds (1953-2006) was een organisatie van Vlaamse oud-Oostfrontstrijders. Lees meer . Van die laatste was hij aanvankelijk afdelingsvoorzitter voor de regio Waasland-Dendermonde. In februari 1969 werd hij verkozen tot algemeen voorzitter, wat hij bleef tot aan zijn overlijden. Als voorzitter zette De Meester zich in voor de verdere realisatie van het Erepark voor gesneuvelde oostfronters in Stekene, dat in 1968 was geopend.

Op 14 oktober 1944 ging De Meester in Tabor een ‘Germaans huwelijk’ aan met de Sudeten-Duitse Asta Sedlak (1923-1981), dat na Sedlaks aankomst in België in 1950 wettelijk werd overgedaan in de strafinrichting te Merksplas. Na Sedlaks overlijden werd Suzanne Vermeir (geb. 1927), weduwe van Wim Maes Maes, Wim Wim Maes (1925-1968) was tijdens de Tweede Wereldoorlog betrokken bij de collaboratie. Hij trad in 1952 toe tot de Vlaamse Militanten Orde en werd een van de leidende figuren. Hij was van... Lees meer , De Meesters nieuwe levensgezellin. Als lid van de Dietsche Meisjesscharen Dietsche Meisjesscharen (DMS) Dietsche Meisjesscharen (DMS) was een Vlaams-nationalistische jeugdbeweging voor meisjes verbonden met het Vlaamsch Nationaal verbond (VNV). Lees meer was Vermeir nog De Meesters oorlogsmeter geweest. In 1984 verhuisde het koppel naar Brasschaat, waar De Meester op 23 januari 1994 overleed.