de Perceval, Armand

Armand de Perceval studeerde aanvankelijk aan het Klein Seminarie van Mechelen Klein Seminarie van Mechelen Het Klein Seminarie van Mechelen was een belangrijke onderwijsinstelling van het aartsbisdom Mechelen met humaniora en filosofieafdeling voor priesterstudenten. Ze speelde in de 19de eeuw... Lees meer en beëindigde zijn humaniora aan het jezuïetencollege in Namen.

De Perceval was in tegenstelling tot zijn unionistische vader Jean H. de Perceval duidelijk een liberaal en zelfs radicaal politicus. Sinds eind 1839 was hij lid van de Luikse loge La parfaite Intelligence et l'Etoile réunies en werd hij vooral geïnspireerd door de ideeën van de Franse socialisten Pierre-Joseph Proudhon en Charles Fourier. Hij trad van 1841 tot 1845 op als directeur van het Journal de Malines, dat in 1843 een liberaal orgaan werd. Van 1845 tot 1848 was hij secretaris bij de Belgische ambassade in Parijs. In 1848 werd hij verkozen als liberaal volksvertegenwoordiger (1848-1857 voor Mechelen; januari-december 1858 voor Brussel). Zeer snel groeide hij uit tot een van de leiders van de progressief-liberalen. In de Kamer gaf De Perceval blijk van een sterke bezorgdheid om het lot van de lagere sociale klassen. Vermeldenswaard is zijn redevoering over de materiële toestand van de arbeidersklasse en het pauperisme (1851); zijn verdediging van toenemende successierechten (1851); zijn kritiek op de wet op de mutualiteitsverenigingen (1857) en op het weldadigheidsbeleid (1858) als middelen tot verheffing van de arbeidersstand. Tevens voerde hij een heftige campagne tegen de Nationale Bank, omdat ze volgens hem ontrouw was aan haar doel: het verlenen van goedkoop krediet.

Zijn veelbelovende politieke loopbaan werd eind 1858 plotseling afgebroken wegens een hetze van de katholieke pers over zijn seksuele geaardheid. Hij trok zich volledig uit het openbare leven terug en week uit naar Parijs, waar hij aan verschillende kranten meewerkte. Na 1869 werd niets meer van hem vernomen.

Vlaams engagement

Op Vlaams gebied was de Franstalige De Perceval zeer actief. Hij behoorde tot de stichters van de democratische en Vlaamsgezinde toneelvereniging De Morgenstar De Morgenstar De Morgenstar (1850) was een Brusselse toneelvereniging, met een sterke sociaal-progressieve insteek. Haar focus lag op het vrijwaren van het Nederlandstalige volkstheater in Brussel, maa... Lees meer , die in 1850 in Brussel werd heropgericht, en was samen met Eugène van Bemmel Van Bemmel, Eugène Eugène van Bemmel (1824-1880) was hoogleraar aan de Université libre de Bruxelles. Hij schreef in het Frans, maar leerde Nederlands. Zijn flamingantisme vloeide voort uit zijn progressief... Lees meer sinds 1859 voorzitter van de in 1858 gestichte vereniging Vlamingen Vooruit Vlamingen Vooruit Vlamingen Vooruit was een Vlaamse en vrijzinnige organisatie in Brussel die in 1858 onder impuls van Eugène van Bemmel in Brussel werd opgericht. Het programma eiste de gelijkberechtiging... Lees meer . Deze functie legde hij echter neer bij zijn vertrek naar Parijs, hoewel medeleden Van Bemmel, François Haeck Haeck, François François Haeck (1818-1889) was een Belgische ambtenaar en politicus. Hij pleitte als militante socialist voor economische en democratische hervormingen, wat onder andere tot uiting kwam i... Lees meer en Guillaume Tiberghien nog hadden geprobeerd hem te zuiveren van alle beschuldigingen. Ook als volksvertegenwoordiger had De Perceval geregeld belangstelling getoond voor de Vlaamse eisen. Hij steunde de petities ten gunste van het opleggen van het Nederlands in het middelbaar onderwijs Middelbaar onderwijs De geschiedenis van het middelbaar onderwijs is nauw verweven met die van de Vlaamse beweging. Tot diep in de 20ste eeuw bleef de middelbare school een grotendeels Franstalig bastion van ... Lees meer (1850). Hij was voorstander van de benoeming van Nederlandstalige belastingontvangers in het Vlaamse land (1851), het organiseren van een leergang van Vlaamse letterkunde aan de Gentse Rijksuniversiteit (1854) en van het subsidiëren van Vlaamse literaire verenigingen omdat de Vlaamse letterkunde een belangrijk onderdeel van de Belgische natie was (1855). Tijdens een interpellatie op 19 juni 1858 drong hij bij minister Charles Rogier Rogier, Charles Charles Rogier (1800-1885) was een liberale politicus die meermaals een functie als minister of regeringsleider bekleedde. In zijn streven naar een sterke, geünificeerde en op termijn een... Lees meer aan op de publicatie van het verslag van de Grievencommissie Vlaemsche Commissie De Vlaemsche Commissie of Grievencommissie inventariseerde op vraag van de regering in 1856-1857 voor de eerste keer de problemen in verband met de positie van het Nederlands in België en... Lees meer .