des Cressonnières, Jacques

Promoveerde op 29 juli 1884 in Brussel tot doctor in de rechten en vestigde zich daarna als advocaat in die stad. Op 8 november 1889 werd Cressonières secretaris van de Conferentie der Belgische Advocaten. Van 1903 tot 1906 en van 1921 tot 1926 was hij lid van de Raad der Orde. Van 1920 tot 1921 was hij tevens deken.

Des Cressonnières' werk Essai sur la question des langues en Belgique (1919) is een typische uiting van het franskiljonisme Franskiljon 'Franskiljon' is in het traditionele flamingantische discours de benaming van een voorstander en bevorderaar van de verfransing in Vlaanderen. Het begrip kenmerkt iemand die overtuigd is ... Lees meer in Vlaanderen en van de in Brussel en Wallonië heersende opvattingen. In dit werk zijn wel geen beledigingen aan het adres van de Vlamingen te vinden, zelfs niet aan dat van de Vlaamsgezinden. Des Cressonnières betoont zelfs achting en eerbied voor de ' Dietse Diets Het woord ‘Diets’ stamt uit het Middelnederlands. In de context van de Vlaamse beweging dook deze term voor het eerst op in de loop van de 19de eeuw, meestal als equivalent voor Nederlan... Lees meer ' volkstaal. Het Nederlands wordt in zijn werk echter voorgesteld als de provincialistische en archaïserende trek van de oude Vlaamse aard. De verfransing van het Vlaamse land is voor hem dan ook een niet af te wenden fataliteit die verloopt volgens de hogere wetten van beschaving. Het boek kenmerkt zich daarenboven door een overspannen anti-Hollandse houding en een ontstellende vereenvoudiging van de geschiedenis in het schema van een sedert eeuwen levende 'Belgische' gemeenschap.