Fosty, Jean

Jean Fosty was christelijk geïnspireerd en doctoreerde in de rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven, waar hij zijn journalistieke loopbaan begon met de oprichting van het studententijdschrift L'Ergot. Vervolgens werkte hij mee aan de krant L'Avenir de Luxembourg (Aarlen). Tijdens de Tweede Wereldoorlog Tweede Wereldoorlog De Tweede Wereldoorlog werd in Vlaanderen getekend door de onvoorwaardelijke collaboratie van het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV). De samenwerking met de bezetter en de bestraffing erva... Lees meer sloot hij zich al snel aan bij de verzetsgroep Zéro en werd bijzonder actief in de inlichtingsnetwerken. In de zomer van 1944 nam hij deel aan de bevrijding van Parijs.

Vlak na de oorlog nam Fosty's engagement een meer zuiver politieke wending. In 1946 was hij kandidaat voor de Union démocratique belge en in 1950 nam hij in La Revue nouvelle stelling tegen de terugkeer van koning Leopold III van Saksen-Coburg, Leopold III Leopold III (1901-1983) werd aan de vooravond van en tijdens de Tweede Wereldoorlog het boegbeeld van een autoritaire stroming in de Belgische politiek. Zijn controversiële houding en mee... Lees meer , waarmee hij zich schaarde achter de minderheidsstroming van Waalse katholieken. Overigens werkte Fosty vanaf dan onder het pseudoniem van Jean de Mâdy mee aan het tijdschrift van de Conseil économique wallon.

Fosty speelde ook een belangrijke rol in de naoorlogse verenigingen van voormalige verzetslieden. In augustus 1953 nam de IJzerbedevaart IJzerbedevaarten De IJzerbedevaart is een jaarlijkse herdenking van de Vlaamse gesneuvelden tijdens de Eerste Wereldoorlog, die ontstond omstreeks 1920. Dit voor de Vlaamse beweging erg symbolische gebeur... Lees meer , in aanwezigheid van drie Vlaamse katholieke ministers, de allures aan van een manifestatie voor amnestie Amnestie Lees meer . Dit wekte de levendige woede van de vaderlandslievende verenigingen op. Aan het hoofd van het Comité d'Appel au Pays – een jaar tevoren opgericht om de acties van de toenmalige minister van Justitie inzake genade- en strafvermindering aan de kaak te stellen – organiseerde Fosty, op 25 oktober 1953, een dubbele manifestatie, in Diksmuide en in Breendonk. In Diksmuide begaf de stoet zich op weg naar de IJzertoren IJzertoren De IJzertoren is een Vlaamsgezind monument in Diksmuide, dat in 1928-1930 werd opgericht als eerbetoon aan de Vlaamse soldaten die sneuvelden aan het IJzerfront tijdens de Eerste Wereldoo... Lees meer , waar de vlam ter herinnering aan de 'dodengang' aangewakkerd werd. Deze demarche had een hoge symbolische waarde. Het ging erom, zich opnieuw een plek – de IJzervlakte – toe te eigenen, een plek die door de Vlaamse beweging wordt gebruikt voor doeleinden die de voormalige verzetslieden aan de kaak stelden. Van Diksmuide ging de stoet naar Breendonk, waar het er eens temeer om ging ‘ceux qui sont morts pour la liberté’ te eren. Deze twee manifestaties gaven aanleiding tot tegenmanifestaties en incidenten. In de schoot van de Vlaamse beweging werd de actie van het Comité d'Appel au Pays duidelijk gevoeld als een francofone provocatie.

Fosty zette zijn politieke strijd voort door zijn toetreding tot het Front démocratique des Francophones Démocrate féderaliste indépendant (Défi) Lees meer (FDF), dat in 1965 werd opgericht. In 1970 werd hij op de lijsten van de Brusselse formatie verkozen tot gemeenteraadslid van Elsene. Een jaar later werd hij lid van de Brusselse agglomeratieraad, waarna hij van 1971 tot zijn dood senator voor de provincie werd. Fosty was geboeid door geschiedenis en werkte de laatste jaren van zijn leven ook als vrij navorser in het Navorsings- en Studiecentrum voor de Geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog. Voorts was hij auteur van talrijke historische bijdragen over de inlichtingsdiensten tijdens de Tweede Wereldoorlog.