Hebbelinck, Georges

Communisme en verzet

George Hebbelinck groeide op in een gegoede familie van katoenmakelaars. Hij volgde les aan het koninklijk atheneum van Gent en daarna aan de Hoogere School voor Handels- en Ekonomische Wetenschappen. Dat hij zich in 1937 eveneens inschreef bij het Instituut voor Journalisten in Brussel, toonde aan dat de jonge Hebbelinck zich niet geroepen voelde om in de voetsporen van zijn vader te treden.

Hoewel hij uit een liberaal nest kwam, situeerden zijn sympathieën zich aan de linkerzijde en net voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog Tweede Wereldoorlog De Tweede Wereldoorlog werd in Vlaanderen getekend door de onvoorwaardelijke collaboratie van het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV). De samenwerking met de bezetter en de bestraffing erva... Lees meer was hij al actief bij de communistische Nieuwe Jeugd. Hebbelinck sloot tijdens de oorlog aan bij het communistische verzet. Al in de herfst van 1940 was hij betrokken bij de oprichting van de Revolutionaire Volksjeugd (RVJ) en doorkruiste hij Vlaanderen om de volgende politieke generatie communisten te vormen. Na de Duitse inval in de Sovjet-Unie op 22 juni 1941 dook Georges Hebbelinck onder en leefde hij met vrouw en dochter (geboren in 1942) in precaire omstandigheden.

Als oprichter en bezieler van het Jeugdfront van het Onafhankelijkheidsfront en de sluikbladen Vrije Jeugd en Jong België, onderhield hij ook contacten met de partizanen. De Gestapo zat hem echter op de hielen en op 5 april 1943 werd hij aangehouden en overgebracht naar het kamp van Breendonk. Daar onderging hij zware martelingen. Hij was er zo slecht aan toe dat hij na enkele maanden naar een stedelijk ziekenhuis overgebracht moest worden. Nadat hij voldoende was hersteld werd hij opnieuw naar Breendonk gebracht en in mei 1944 getransporteerd naar Buchenwald. Zijn belevenissen in het concentratiekamp legde hij later vast in de roman De trein reed door het dal (1962).

Socialisme, journalist en auteur

Na de oorlog bleef Hebbelinck leider bij de communistische jeugd en werd hij hoofdredacteur van De Rode Vaan De Rode Vaan De Rode Vaan (1921-1992) was een communistisch week- en dagblad. Het vertolkte de Vlaamse emancipatiegedachte tot in de Tweede Wereldoorlog en opnieuw vanaf 1966. Lees meer . Reeds in 1946 besloot hij echter om de Kommunistische Partij te verlaten vanwege de dictatoriale koers. Het gezin Hebbelinck, dat ondertussen 2 dochters telde, verloor daardoor vele vrienden en sociale contacten.

Hebbelinck, die zware gevolgen ondervond van zijn gevangenschap tijdens de oorlog en vermoedelijk leed aan zware clusterhoofdpijnen, had het moeilijk om mentaal en fysiek mee te draaien in de dagelijkse realiteit. Omdat zijn dokter hem intellectuele arbeid afraadde, ging hij aan de slag als koffieverkoper en als arbeider op het vliegveld van Sint-Denijs-Westrem. Hij greep later echter opnieuw naar de pen en werd actief als journalist bij Voor Allen en werd in 1953 redacteur en later hoofdredacteur, beheerder en politiek directeur van het socialistische dagblad Vooruit Vooruit Lees meer . Tijdens de legislatuur 1954-1958 combineerde hij zijn journalistiek werk met dat van persattché voor minister Edward Anseele jr Anseele, Edward Edward Anseele (1856-1938) was een Gents socialist en lag in 1885 mee aan de basis van de Belgische Werkliedenpartij. Hij was decennialang een van de tenoren van het socialisme in België.... Lees meer .

Rond deze periode ontwikkelde Georges Hebbelinck zich verder als schrijver en liet hij zich opmerken met een aantal sociaal-geëngageerde romans. Mogelijk hebben goede vrienden en collega’s Louis Paul Boon Boon, Louis Paul In zijn streven naar zelfontwikkeling omarmde Louis Paul Boon (1912-1979) begin jaren 1930 de radicaal-linkse strekking binnen de Vlaamse beweging. Zijn ideaal – een republiek van vrije V... Lees meer en Richard Minne Minne, Richard Lees meer een rol gespeeld bij deze ontbolstering. De literaire carrière van Hebbelinck was van korte duur, want op 48-jarige leeftijd overleed hij aan de gevolgen van een hersenbloeding. Louis Paul Boon schreef in Vooruit zijn in memoriam.

Hebbelinck was een Vlaamsgezinde socialist. Hij kantte zich na de Tweede Wereldoorlog echter wel tegen het federalisme Federalisme Sinds het begin van de 20ste eeuw behoort federalisme tot het programma van eerst de Waalse en vervolgens ook de Vlaamse beweging. Vanaf 1970 is de transformatie van België van unitaire t... Lees meer van zijn Waalse partijgenoten, omdat hij van mening was dat federalisme in Belgie de arbeiders zou verdelen en nationalisme tot gevolg zou hebben. De Vlaams-Waalse tegenstellingen wilde hij oplossen door een sociale en economische programmatie die rekening zou houden met een zich vormend socialistisch Europa. Als journalist pleitte hij voor structuurhervormingen, een tweetalig Brussel en voor samenwerking met de progressieve christendemocraten. Dit gematigde Vlaams socialisme, waarbij de eenheid van België steeds centraal stond, belette hem niet te pleiten voor een harmonische sociale decentralisatie.