Meertens, Frans

Studeerde klassieke humaniora aan het Collège Saint-Hadelin te Visé en aan het Klein Seminarie van Sint-Truiden Klein Seminarie van Sint-Truiden Lees meer , waar hij ook twee jaar filosofie volgde. Na theologiestudies te Luik werd Meertens op 29 juni 1935 priester gewijd en tot leraar klassieke talen en Nederlands benoemd aan het college te Sint-Truiden. In 1938 ging hij in militaire dienst en werd gemobiliseerd te Rosmeer. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij door de Duitsers krijgsgevangen genomen. Na zijn vrijlating werd hij in 1942 kapelaan te Engis bij Luik en een jaar later te Teuven ( Voeren Voeren Lees meer ). In 1945 werd hij door Fransgezinden van collaboratie Collaboratie Collaboratie verwijst naar de samenwerking met de bezetter tijdens de Tweede Wereldoorlog, in casu van het Vlaams-nationalisme en een deel van de Vlaamse beweging. Lees meer beschuldigd en bracht 40 dagen in de cel door. In 1947 werd hij pastoor te Kortijs (Gingelom) en in 1950 te Smeermaas (Lanaken). Van 1966 tot aan zijn pensionering in 1975 was hij godsdienstleraar aan enkele rijksscholen in Eisden (Maasmechelen) en aan de regentenschool te Hasselt.

Zijn Vlaamsgezinde refleks kreeg Meertens op het Klein Seminarie van Sint-Truiden van de priester-leraars Jeng Clijsters en Harry Driessen. Vlaamsgezindheid ging bij hem hand in hand met een sterk rechtvaardigheidsgevoel en een volksverbondenheid met de 'Dietse' mensen uit zijn geboortestreek. In de jaren 1930 was hij voorzitter van de Vlaamse studentenbond van Overmaas Overmaas De Overmaas is een historische regio tussen de Maas, de Belgisch-Nederlandse en Belgisch-Duitse grens. Lees meer . Pastoor Hendrik Veltmans Veltmans, Hendrik Hendrik Veltmans (1866-1954) was van 1920 tot 1948 pastoor in Sint-Martens-Voeren en verwierf bekendheid als pleitbezorger van het Vlaams karakter en de belangen van de Vlamingen van de V... Lees meer uit Sint-Martens-Voeren was zijn geestelijke leidsman. In 1938 was Meertens een van de initiatiefnemers van het Vlaamsch weekblad van Overmaas. Al vroeg schreef hij toneelstukjes en poëzie in het dialect, die hij in kranten, tijdschriften of in eigen beheer publiceerde. Zijn oorlogservaringen heeft hij onder het pseudoniem van Luc Franssen verwerkt in Ik was een collaborateur en de minder fraaie reacties van zijn collega-priesters in Mijn confraters. Ook na de oorlog bleef hij intens begaan met de Voerstreek en het Land van Overmaas. In 1948 was hij een van de initiatiefnemers voor de heroprichting van de gewestbond van het Davidsfonds Davidsfonds (DF) Het Davidsfonds is een katholieke Vlaamse cultuurvereniging, die werd opgericht in januari 1875. Lees meer in Overmaas. Van 1946 tot in de jaren 1960 was hij redacteur van de rubriek Uit het Land van Overmaas van de kranten Het Nieuwsblad en De Standaard De Standaard (1914-) Het eerste nummer van het dagblad De Standaard verscheen op 4 december 1918. De krant was gedurende vele decennia hét blad bij uitstek van de katholieke Vlaamse beweging in al haar varian... Lees meer . Hij pleitte voor de volkstaal maar ook voor een modernisering van de liturgie. Tot op hoge leeftijd bleef hij actief als schrijver van vooral katholieke volksromans, toneelstukken, liedteksten, jeugdverhalen, reisverhalen en heiligenlegenden.