Mommerency, Georges

Georges Mommerancy groeide op in een groot arbeidersgezin. Hij moest zijn studies afbreken wegens de oorlogsomstandigheden. Na de Tweede Wereldoorlog kwam hij bij de post terecht, na een korte periode bij de Havenwacht van Oostende en enige beroepservaring als metaalarbeider. Vanaf 1949 was hij postbode in Nieuwpoort.

Mommerency’s politieke engagement dat in die periode vorm kreeg werd in eerste instantie ingegeven door een grote sociale betrokkenheid. Daarnaast groeiden – tegen zijn katholieke opvoeding in – duidelijk vrijzinnige inzichten. Contacten met de Vlaamse Jonge Wacht van Oostende legden de basis voor zijn Vlaamsgezindheid.

In 1956 werd Mommerency lid van de Belgische Socialistische Partij Belgische Socialistische Partij (BSP) Lees meer (BSP) en eind 1960 was hij voorzitter van BSP-afdeling Nieuwpoort. Vanaf dan begon een merkwaardige politieke opgang, gebaseerd op een populair charisma en een uitgebreid sociaal dienstbetoon. In 1965 kwam hij in de gemeenteraad, in 1969 in de provincieraad en een jaar later werd hij verkozen tot burgemeester van Nieuwpoort, een functie die hij tot 1994 zou vervullen. Uit zijn stadsbeleid kwam de aandacht voor sociale woningbouw naar voren, naast de ontwikkeling van de toeristische infrastructuur van de badstad. Op cultureel vlak was hij promotor van de Frans- Vlaamse Veertiendaagsen die vanaf 1974 te Nieuwpoort georganiseerd werden.

Mommerency was niet alleen op lokaal vlak een electoraal fenomeen. In 1974 werd hij verkozen tot senator, tot 1978 en opnieuw van 1985 tot 1991. Als socialistisch senator liet hij jaarlijks een bloemenkrans neerleggen op de IJzerbedevaart IJzerbedevaarten De IJzerbedevaart is een jaarlijkse herdenking van de Vlaamse gesneuvelden tijdens de Eerste Wereldoorlog, die ontstond omstreeks 1920. Dit voor de Vlaamse beweging erg symbolische gebeur... Lees meer te Diksmuide. Na de splitsing van de unitaire BSP in 1978 sloot zijn Vlaamsgezindheid nauwer aan bij het profiel van de Socialistische Partij (SP). Het toenemende progressieve programma van de SP daarentegen leidde uiteindelijk tot een breuk met de SP waarvoor hij nog tot 1991 in de Senaat bleef zetelen.