Encyclopedie

Victor-Joseph Doutreloux (1837-1901) was de 86ste bisschop van de industriestad Luik en stond bekend om zijn sociale en pragmatische beleid, dat voornamelijk inzake het arbeidersvraagstuk bijzonder progressief was.

Eduard Douwes Dekker (pseudoniem: Multatuli) (1820-1887) is in Vlaanderen vooral bewonderd door vrijzinnige Vlamingen met Groot-Nederlandse sympathieën. In 1867-1869 was hij in Vlaanderen als spreker te horen.

Karl Drabbe (1973) is een Vlaamse activist, journalist en uitgever. Hij werkt(e) mee aan Taktivist en Doorbraak, en richtte in 2021 de non-fictie uitgeverij Ertsberg op.

Hugo Draulans (1934-2022) was medeoprichter van de Volksunie in Dessel. Hij maakte 36 jaar deel uit van de Desselse gemeenteraad, waarvan de helft in de oppositie, en werd burgemeester en eerste schepen van de gemeente.

Henri Draye (1911-1983) was hoogleraar Duitse taalkunde aan de KU Leuven. In 1967 werd hij ook directeur van het Instituut voor Naamkunde. Hij verrichte onderzoek naar taalgrenzen.

Jeanne Driessen (1892-1997) engageerde zich als jonge vrouw in de opkomende katholieke Vlaamse meisjesbeweging. Later was ze betrokken bij de vrouwenwerking van de christelijke arbeidersbeweging in Limburg.

Acteur Victor Driessens (1820-1885) was een spilfiguur van het Nationael Toneel van Antwerpen en fungeerde tussen 1873 en 1881 als directeur van dit eerste Vlaamse beroepstheater, zonder daarom een uitgesproken flamingantische visie aan te hangen.

Frans Drijvers (1858-1914) was een Vlaamsgezind en sociaal bewogen priester die een belangrijke rol speelde in de katholieke Vlaamse studentenbeweging en de katholieke Vlaamse beweging voor 1914.

Generaal Honoré Drubbel (1855-1924) was tijdens de Eerste Wereldoorlog commandant van de 2de divisie. Hij trad streng op tegen Vlaamsgezinde acties of aanhangers van de Frontbeweging. In 1920 getuigde hij op het proces tegen Lodewijk Dosfel.

Burggraaf Charles du Bus de Warnaffe (1894-1965) was een politicus van de Katholieke Partij en de CVP. Als minister nam hij enkele maatregelen die in Vlaamsgezinde kringen fel werden gecontesteerd.

Léonce du Castillon (1869-1941) engageerde zich als sociaal voelende Vlaamsgezinde gedurende een aantal decennia in het daensisme, waarvan hij zich na 1900 echter geleidelijk verwijderde.

Jan du Four (1913-1999) was voorzitter van Geen Taal Geen Vrijheid en pleitte voor en na de Tweede Wereldoorlog voor de verdubbeling van de Brusselse universiteit.

Hélène du Sart de Bouland (1913-1998), ook gekend als gravin d’Hespel, was de weduwe van Hubert d’ydewalle. Als eerbetoon aan haar overleden echtgenoot organiseerde ze vanaf 1951 kunstweekends voor prominente Vlaamse schrijvers en kunstenaars.

Stephanus du Toit (1847-1911) was in Zuid-Afrika een grote pleitbezorger van het Afrikaans en had in dat verband tijdens de jaren 1880 nogal wat contact met Vlaanderen.

Karel Dubois (1895-1956) werd in 1928 de proost-stichter van de Katholieke Studentenactie in het bisdom Brugge, dat hij in gehoorzaamheid aan zijn bisschop Lamiroy en met diens mandaat wilde uitbouwen tot een zuiver kerkelijke katholieke actie-bew