De Maeyer, Aloïs
De Vlaamsgezinde priester Aloïes de Maeyer (1888-1973) was leraar in het middelbaar onderwijs en toneelcriticus en -historicus.
De Vlaamsgezinde priester Aloïes de Maeyer (1888-1973) was leraar in het middelbaar onderwijs en toneelcriticus en -historicus.
Het maandblad De Middelaer of Bydragen ter bevordering van tael, onderwys en geschiedenis verscheen tussen oktober 1840 en juli 1843 in Leuven als spreekbuis van een groep katholieke Vlaamsgezinden rond de universiteit.
Pol de Mont (1857-1931) was een dichter, essayist, folklorist, journalist, kunstcriticus en redenaar. In al zijn activiteiten gaf hij de Vlaamse strijd absolute prioriteit.
An de Moor (1962) vervult sinds 1984 bestuursfuncties in flamingantische middenveld- en semiofficiële organisaties, zoals de vzw Beweging Vlaanderen-Europa en de vzw Vlaanderen Feest!.
Prof. dr. Frans de Pauw (1929-2006) speelde een doorslaggevende rol bij het ontstaan en de uitbouw van de Vrije Universiteit Brussel.
Onderwijzer Karel de Pauw (1901-1970) ijverde voor het Nederlandstalige (normaalschool)onderwijs in Brussel en was betrokken bij verschillende (liberale) Vlaamsgezinde organisaties.
Baron Napoleon De Pauw (1835-1922) was een Vlaamsgezind advocaat en uitgever van Middelnederlandse literatuur, die mee aan de basis lag van de Vlaamsgezinde liberale studentenvereniging ’T Zal Wel Gaan en als eerste substituut de taalwetten van Ed
Lodewijk de Potter (1792-1869) was leraar en dichter. Hij zette zich in voor de Nederlandse taal; eerst in de rederijkerskamers van Ieper en Gent en vervolgens in de beginnende Vlaamse beweging in Gent.
Louis de Raeymaeker (1895-1970) was hoogleraar filosofie aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij was voorzitter van de Vereniging van Vlaamse Professoren.
Petrus de Ram (1804-1865) was rector van de Katholieke universiteit (1834-1864), liberaal-katholiek en Vlaamsgezind.
Theo de Ronde (1894-1939) publiceerde over taalkunde en over toneel. In 1937 werd hij de eerste directeur-generaal van het NIR.
Wim de Roy (1923-onbekend) was een leider in de Dietse jeugdbeweging Sint-Arnout. Hij lag mee aan de basis van de oprichting en splitsing van het Jeugdverbond der Lage Landen.
De Ruitenbrekers is de scheldnaam die Guido Gezelle in 1885 gebruikte tegen de meer Vlaamsstrijdende West-Vlaamse studentenbeweging.
Contacteer <a href="mailto:beeldredactie@devb.be">beeldredactie@devb.be</a> voor meer informatie.