Encyclopedie

Carlos van Sante (1896-1947) was een Vlaamse dominicaan, die deel uitmaakte van het radicaal Vlaamsgezinde en pro-activistische milieu rond kapelaan Cyriel Verschaeve.

Petrus van Schuylenbergh (1872-1963) was als drukker en uitgever betrokken bij de daensistische beweging. Na de Tweede Wereldoorlog was hij volksvertegenwoordiger voor de CVP. Ook was hij actief als schrijver en schilder.

Advocaat Herman van Snick (1914-2002) verwierf bekendheid als dichter. Hij was actief binnen de Vlaamsgezinde liberale beweging.

Leendert L.W. van Soest (1901-1970) was actief in de studentenafdeling van het Algemeen-Nederlands Verbond (ANV) en nadien ook in het Dietsch Studentenverbond.

Jacques-Corneille van Thielen (1806-onbekend) was een vroege radicale flamingant, die reeds voor een administratieve scheiding pleitte. Hij was lid van verschillende flamingantische verenigingen zoals het Vlaemsch-Duitsch Zangverbond.

De Antwerpse arts Edmond van Thillo (1905-1976) lag mee aan de basis van het Verbond der Vlaamse Academici en de Orde van den Prince. Na de Tweede Wereldoorlog werd hij veroordeeld wegens verklikking.

Jaak van Waeg (1922-2000) was een advocaat, die voornamelijk bekendheid genoot als voorzitter van de Vlaams-nationalistische drukkingsgroep de Vlaamse Volksbeweging.

Piet van Waeyenberghe (1938) bouwde een loopbaan op als ondernemer. Hij was voorzitter van het VEV en bestuurder van meerdere banken.

Baron Theodoor van Welderen Rengers (1867-1945) was actief binnen het Algemeen-Nederlands Verbond. Tijdens de Eerste Wereldoorlog steunde hij de uitgave van Dietsche Stemmen en De Toorts.

De Gentse hoogleraar geschiedenis Hans van Werveke (1898-1974) was gedurende bijna een halve eeuw een boegbeeld van het sociaal voelend, niet partijpolitiek en Vlaamsgezind liberalisme.

De Nederlander Eugène van Wessem (1900-1945) was lid van het Zwart Front en ijverde voor de politieke Groot-Nederlandse gedachte. Na zijn breuk met Zwart Front-leider Arnold Meijer rond 1943 ging Van Wessem in het verzet.

Jozef van Wetteren (1891-1946) lag tijdens de Eerste Wereldoorlog mee aan de basis van het activisme in Antwerpen. Na de oorlog week hij uit naar Nederland. Later was hij actief in het VNV.