Encyclopedie

Jef François (1901-1996) was als leider van de Dinaso Militanten Orde een kopstuk van het Verdinaso.

Geneesheer Jan Fransen (1886-1975) was hoogleraar aan de Gentse universiteit. Na de Tweede Wereldoorlog was hij voorzitter van het IJzerbedevaartcomité en het Vlaams Geneesherenverbond.

De advocaat Robert Fransman (1907-1987) was tijdens de bezetting gewestleider van Hasselt voor het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV).

Jozef Franssens (1899-1973) stichtte in Montzen een afdeling van het Davidsfonds. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werkte hij voor de commissie voor Taaltoezicht. Na de Tweede Wereldoorlog richtte in Voeren hij het Langohr-Veltmans Komité op.

Albert Fredericq (1844-1911) was een Vlaamsgezinde jurist en liberale politicus die zich inzette voor de vernederlandsing van het openbare leven en in het bijzonder het rechtsleven in Vlaanderen.

Leo Frenssen (1880-1946) was een Antwerpse non-conformist, pacifist, technocraat en flamingant die niet kon aarden in de maatschappij met haar regels en normen. Gedurende korte tijd was hij politiek succesvol in de sinjorenstad.

Hubert Frère-Orban (1812-1896) was een liberaal politicus en voormalig regeringsleider, die onder meer een hoofdrol opeiste in de eerste schoolstrijd en zich gedurende zijn politiek carrière een fervent tegenstander toonde van de Vlaamse eisen.

Mark Gabriëls (1933-2026) was actieleider en woordvoerder van de actie ‘Waar Vlamingen thuis zijn’ en mede-initiatiefnemer van De Gordel.

Marc Galle (1930-2007) was een socialistisch politicus en taalkundige.

Walter Ganshof van der Meersch (1900-1993) was een Belgisch rechtsgeleerde, magistraat en staatsman.