Encyclopedie

Hendrik Sermon (1833-1904) was in Brussel betrokken bij allerhande flamingantische initiatieven. Hij formuleerde een eisenprogramma van de Vlaamse beweging. Hij was een aanhanger van de Meetingpartij.

Joris Sevenants (1907-1991) was tijdens het interbellum actief in de christelijke arbeidersbeweging in Brussel en nam daarbij Vlaamsgezinde standpunten in.

Alfons Sevens (1877-1961) was een Vlaamsgezinde onderwijzer en auteur, die onder meer medestichter was van Jong Vlaanderen (1902).

Onderwijzer Theodoor Sevens (1848-1927) was in Kortrijk actief in het Davidsfonds, stichtte er het tijdschrift De Kouter, was actief in de gemeentepolitiek en schreef over plaatselijke geschiedenis en pedagogie.

Lodewijk Severeijns (1872-1957) was tijdens de Eerste Wereldoorlog lid van Jong-Vlaanderen en van de Raad van Vlaanderen. Ook publiceerde hij over de economische aspecten van de Vlaamse beweging.

Heemkundige Raf Seys (1928-2012) was via zijn engagement in tal van verenigingen betrokken bij de lokale Vlaamse beweging in West-Vlaanderen.

Alfons Siffer (1850-1941) was een gematigd Vlaamsgezinde katholieke drukker-uitgever en politicus, die tevens een leidende rol speelde binnen het Davidsfonds.

De Nederlandse uitgever en journalist-publicist Leo Simons (1862-1932) zette zich gedurende bijna een halve eeuw op diverse manieren in voor de Vlaamse en de Groot-Nederlandse beweging.

Lodewijk Sips (1858-1922) was voorzitter van de Nederduitsche Bond en werkte mee aan Ons Recht. Tijdens de Eerste Wereldoorlog engageerde hij zich in het activisme.

Lode Sleurs (1918-1946) was stormleider bij de Dietsche Militie – Zwarte Brigade, lid van het VNV en vanaf 1943 gemeentesecretaris bij de gemeente Tessenderlo.

Xaveer Smeesters speelde van de jaren 1920 tot de jaren 1960 een belangrijke rol in het Davidsfonds en – in mindere mate – ook in een aantal andere Vlaamsgezinde organisaties.