Encyclopedie

Hein Beniest (1921-2004) was oprichter van de ABN-Centrale (1954-1964), die onder meer via de productie en vertoning van films ijverde voor de verspreiding van de Nederlandse standaardtaal en christelijke waarden.

Anton Bergmann (1835-1874), zoon van George Bergmann, was een Lierse advocaat, Vlaamsgezind liberaal polemist, historicus en vernieuwend schrijver.

Antonius Binnewiertz (1870-1915) was een Nederlandse katholieke priester, die van 1900 tot 1902 deel uitmaakte van de redactie van Dietsche Warande en Belfort.

Georges Blachon (1857-1940) kreeg na een loopbaan als ambtenaar in Parijs in 1912 een benoeming in Rijsel. Hij was een regionalist en koesterde specifiek de Frans-Vlaamse regio. Zijn bekendste publicatie is Pourquoi j’aime la Flandre.

Karel Blancke (1849-1934) was een Vlaamsgezinde kapelaan en medewerker van De Vlaamsche Vlagge. Na de bisschoppelijke veroordeling van het Vlaams-nationalisme trok hij zich evenwel uit de redactie terug.

Jozef Blockhuys (1825-1907) was in Brussel als militante flamingant betrokken bij tal van organisaties. Ook was hij de auteur van een aantal Nederlandstalige leerboeken, toneelstukjes voor kinderen, novellen en gedichten.

Daan Boens (1893-1977) was kunstenaar, dichter en journalist. Als socialistisch politicus ijverde hij voor de vernederlandsing van de Gentse universiteit.

Roger Boffé (1925-1984) was onderwijzer en voerde actie tegen de verfransing in de Voerstreek. Hij was ondervoorzitter van het Veltmanshuis, betrokken bij het Vlaams Overlegkomitee en schreef in de Gazet van Antwerpen.

Konstantijn Bogaerts (1812-1891) was als priester actief in het onderwijs en in het bisdom Luik.

Felix Boone (1821-1870) was een Vlaamsgezind letterzetter, drukker, schrijver en hoofdredacteur van verschillende Gentse kranten.

De Brugse winkelier Arthur Bossier (1869-1951) engageerde zich aanvankelijk in het daensisme en sympathiseerde later met het Vlaams-nationalisme. Hij genoot in de West-Vlaamse provinciehoofdstad ook naam als cursiefjesschrijver.

De Vlaamsgezinde journalist en publicist Herman Bossier (1897-1970) was tijdens de eerste twee decennia na de Tweede Wereldoorlog een van de sterkhouders van de culturele redactie van de krant De Standaard.