Constant Jacob Hansen (1833-1910) was een liberaal Vlaamsgezinde bibliothecaris en auteur met Deense wortels, die in Vlaanderen de aandacht vestigde op Scandinavië maar zich vooral levenslang inzette voor de taalkundige toenadering tussen het Nede
Hans Hartwig (1874-1953) was een in België geboren Duitser die vanaf begin 1918 betrokken raakte bij de propaganda voor de Flamenpolitik.
De Duitse sociaal-democratische cultuurhistoricus Wilhelm Hausenstein (1882-1957) was als medewerker van het bezettingsbestuur in Brussel in 1916 en 1917 betrokken bij de Flamenpolitik die hij ten behoeve van een links publiek in Duitsland trachtt
Adolphe Hebbelynck (1859-1939) was een Vlaamse katholieke priester, theoloog en oriëntalist en ook rector van de Katholieke Universiteit Leuven.
Marten Heida (1929-2020) was een Nederlands onderwijzer, voorzitter en bestuurslid van Vereniging/Stichting Zannekin en mede-initiatiefnemer en medewerker van het Zannekin Jaarboek (vanaf 1999: De Nederlanden ‘extra muros’).
De uit Oost-Pruisen afkomstige en met een Vlaamse getrouwde Georg Hermanowski (1918-1993) was na de Tweede Wereldoorlog twee decennia lang de meest invloedrijke vertaler van Vlaamse literatuur in Duitsland.
Ludovicus Heylen (1856-1941) was abt van de norbertijnerabdij van Tongerlo (1887-1899) en bisschop van Namen (1899-1941). Als abt bood hij opvang aan weggezonden Vlaamsgezinde jongeren.
De Nederlander Derk Hoek (1887-1976) studeerde vóór 1914 rechten aan de Brusselse universiteit en kwam er in contact met de Vlaamse beweging.
De publicist Gustav Höfken (1811-1889) was in de jaren vóór 1848 met zijn visie op de Duits-Vlaamse betrekkingen een ideologische voorloper van de Alduitsers.
De Hollands-Belgische Toenadering was een voornamelijk Belgisch streven naar militaire en economische samenwerking met Nederland kort vóór de Eerste Wereldoorlog.
Contacteer <a href="mailto:beeldredactie@devb.be">beeldredactie@devb.be</a> voor meer informatie.
