Encyclopedie

Pius Dirr (1875-1943) was vanaf begin 1915 ‘referent’ voor Vlaamse aangelegenheden in het Duitse bezettingsbestuur in Brussel en had in die hoedanigheid een beslissende invloed op de uitvoering van de Flamenpolitik.

Ludo Docx (1933-2021) was een Vlaamse priester, pedagoog en vredeswerker in het Baskenland, die onder meer als brugfiguur optrad tussen het Vlaams-nationalisme en de Baskische nationale beweging.

Sypko Domela Nieuwenhuys Nyegaard (1894-1945) engageerde zich in het voetspoor van zijn vader tijdens de Eerste Wereldoorlog in het radicale activisme.

Edmond Doms (1873-1940) was voor de Eerste Wereldoorlog hoofdredacteur van de Gazet Van Brussel. Als socialistisch politicus in Leuven en in de Kamer ijverde hij later voor een verdere vernederlandsing van het openbare leven.

Alex Donckerwolcke (1912-1988) was een ondernemer in de textielindustrie, rechter in handelszaken, Vlaams-nationalistisch politicus en voorzitter van de Vlaamse Concentratie (1949-1954).

Gustaaf Doussy (1881-1941) was een Vlaamse arts die actief was in de Leuvense Vlaamsgezinde studentenbeweging, het daensisme en het democratisch Vlaams-nationalisme.

Eduard Douwes Dekker (pseudoniem: Multatuli) (1820-1887) is in Vlaanderen vooral bewonderd door vrijzinnige Vlamingen met Groot-Nederlandse sympathieën. In 1867-1869 was hij in Vlaanderen als spreker te horen.

Hugo Draulans (1934-2022) was medeoprichter van de Volksunie in Dessel. Hij maakte 36 jaar deel uit van de Desselse gemeenteraad, waarvan de helft in de oppositie, en werd burgemeester en eerste schepen van de gemeente.

Jeanne Driessen (1892-1997) engageerde zich als jonge vrouw in de opkomende katholieke Vlaamse meisjesbeweging. Later was ze betrokken bij de vrouwenwerking van de christelijke arbeidersbeweging in Limburg.

Burggraaf Charles du Bus de Warnaffe (1894-1965) was een politicus van de Katholieke Partij en de CVP. Als minister nam hij enkele maatregelen die in Vlaamsgezinde kringen fel werden gecontesteerd.

Léonce du Castillon (1869-1941) engageerde zich als sociaal voelende Vlaamsgezinde gedurende een aantal decennia in het daensisme, waarvan hij zich na 1900 echter geleidelijk verwijderde.

Stephanus du Toit (1847-1911) was in Zuid-Afrika een grote pleitbezorger van het Afrikaans en had in dat verband tijdens de jaren 1880 nogal wat contact met Vlaanderen.