Encyclopedie

Alfons Carlier (1845-1912) was van 1870 tot 1886 voorzitter van de Bond van Westvlamingen voor Taal en Volk. Hij was een gevierd spreker en gelegenheidsdichter.

Letterkundige en docent Vital Celen (1887-1956) speelde als auteur en onderzoeker een prominente rol in de Vlaamsgezinde culturele acties voor Frans-Vlaanderen.

Juliaan Claerhout (1859-1929) was priester en leraar aan het Tieltse Sint-Jozefscollege, waar hij door zijn Vlaamsgezinde initiatieven al snel in aanvaring kwam met het bisdom.

Désiré Claes (1836-1910) was werkzaam in het onderwijs. Hij was ook actief als publicist en literator en speelde van bij de oprichting een belangrijke rol in het Davidsfonds, waarvan hij van 1908 tot 1910 waarnemend voorzitter was.

Maurice Claeys-Boúúaert (1882-1956) was een Vlaamsgezinde jezuïet, die na de Tweede Wereldoorlog de verdediging op zich nam van getroffenen van de repressie en van wat hij ‘idealistische collaborateurs’ noemde.

Hendrik Claeys (1838-1910) was een Vlaamsgezinde priester-leraar, schrijver en redenaar, die in 1875 betrokken was bij de oprichting van het Davidsfonds.

Jozef Cleeren (1888-1974) was een Vlaamse priester die na de Eerste Wereldoorlog van activisme beschuldigd werd. Ook na de Tweede Wereldoorlog werd hij van collaboratie verdacht.

Antoine Clesse (1816-1889) was een Franstalige dichter van vaderlandslievende gedichten. Zijn door Prudens van Duyse vertaalde ‘Wael en Vlaming’ werd vaak in stelling gebracht tegen Vlaamsgezinden.

De Duitse leraar Hans Combecher (1926-1996) spande zich in voor de invoering en de erkenning van het Nederlands als onderwijsvak aan de middelbare scholen in het Duitse grensgebied en de erkenning van het Nederlands in Duitsland.

Jean-Baptiste Coomans (1813-1896) streefde als volksvertegenwoordiger en via zijn eigen persorganen naar een vooruitstrevend katholiek programma en meer waardering voor de volkstaal.

Honoré Coppieters (1874-1947) was vanaf 1927 bisschop van Gent. Hij verzette zich tegen het activisme en 'buitensporigheden van het Vlaams-nationalisme', maar steunde de Vlaamse taaleisen.

Ivo Cornelis (1887-1958) was een Vlaamsgezind priester in Mechelen, die tijdens en na de Eerste Wereldoorlog mee de christelijke arbeidersbeweging uitbouwde en vooral bekend werd met zijn jongenstehuis.

Ward Corsmit (1919-2002) was een priester die zich inzette voor de herleving van de Nederlandse taal en cultuur in Frans-Vlaanderen.

Priester Marinus Coune (1873-1935) publiceerde de populaire zesdelige liedverzameling De Vlaamsche Zanger.