Encyclopedie

De Duitse leraar Hans Combecher (1926-1996) spande zich in voor de invoering en de erkenning van het Nederlands als onderwijsvak aan de middelbare scholen in het Duitse grensgebied en de erkenning van het Nederlands in Duitsland.

Jean-Baptiste Coomans (1813-1896) streefde als volksvertegenwoordiger en via zijn eigen persorganen naar een vooruitstrevend katholiek programma en meer waardering voor de volkstaal.

Albert Coppé (1911-1999) was hoogleraar Economie aan de KU Leuven. Ook was hij toppoliticus van de CVP en Europees commissaris. Hij was voorstander van een unionistisch federalisme.

Domien Cracco (1790-1860) was een Vlaamsvoelend leraar en vertaler. Hij vergaarde vooral bekendheid met zijn Nederlandse vertaling van Homeros’ Ilias.

Jan Craeynest (1858-1929) was een Vlaamsgezinde leraar, die deel uitmaakte van de eerste generatie blauwvoeters en onder meer betrokken was bij de stichting van Het Belfort en de Dietsche Biehalle.

Marcel d’Haese (1981-1975) was doctor in de Germaanse filologie en werkte na de Tweede Wereldoorlog een tijd bij De Standaard als economisch journalist. D’Haese was ook actief in het Vlaamse verenigingsleven in Brussel.

Leo D’Hulster (1784-1843) was een dichter en ijveraar voor het algemeen Nederlands.

Clement Daenen (1901-1965) was actief in het onderwijs en besteedde veel aandacht aan taalgebruik, onder andere in de Vereniging voor Beschaafde Omgangstaal.

Frans-Hubert Darcis (1892-1969) wijdde het grootste deel van zijn leven aan de kerk. Als flamingant was hij actief in de Davidsfonds-afdeling van Montzen.

Jan-Baptist David (1801-1866) was een katholiek priester, en vanaf 1834 hoogleraar nationale taal, letterkunde en geschiedenis aan de Katholieke Universiteit in Mechelen en Leuven.

Louis Davids (1928-2015) was de hoofdredacteur van het Belgisch Israëlitisch Weekblad en zette zich in voor het gebruik van het Nederlands in de joodse gemeenschap.

Karel de Baerdemaeker (1884 -1968) speelde een belangrijke rol in de oprichting en uitbouw van De Standaard-groep. Hij was ook een van de oprichters van het Vlaams Economisch Verbond (VEV).

Charles Victor de Bavay (1801-1875) was een Brusselse magistraat, die het vrije taalgebruik (en daarmee het Frans) in het gerecht verdedigde en via de rechtszaken Karsman en Coucke-Goethals voor opschudding zorgde in de Vlaamse beweging.