Quintens, Jan

Jan Quintens bleef, na het behalen van het diploma in de genees-, heel- en vroedkunde te Leuven in 1883, twee jaar in dienst bij professor Michaux. Daarna vestigde Quintens zijn praktijk te Niel (Limburg), later te Sint-Truiden. Hij was er katholiek gemeenteraadslid van 1890 tot 1918, voorzitter van de lokale Davidsfonds Davidsfonds (DF) Het Davidsfonds is een katholieke Vlaamse cultuurvereniging, die werd opgericht in januari 1875. Lees meer afdeling en tevens bestuurslid van het Katholiek Vlaamsch Oud-Hoogstudentenverbond Katholiek Vlaams Oud-Hoogstudentenverbond (KVOHV) Het Katholiek Vlaamsch Oud-Hoogstudentenverbond (KVOHV) (1886-1951) was een beweging van oud-hoogstudentenbonden die als Vlaamsgezinde drukkingsgroep optrad. De meeste leden waren oudgedi... Lees meer . Hij was ook enige tijd provinciaal raadslid en steunde de taalgrens Taalgrens Het begrip ‘taalgrens’ verwijst in het algemeen naar een grens die twee bevolkingsgroepen die een verschillende taal spreken van elkaar scheidt en in het bijzonder naar de grens tussen he... Lees meer actie vóór de Eerste Wereldoorlog. In februari 1896 werd op zijn voorstel het Nederlands de officiële taal van de gemeenteraad van Sint-Truiden. Hij was ook lid van de Vlaamsche Hoogeschoolcommissie Vlaamsche Hoogeschoolcommissie Lees meer .

Quintens was in Limburg een der eersten die openlijk tot het activisme Activisme Het begrip activisme verwijst naar de fractie van flaminganten die tijdens de Eerste Wereldoorlog bereid was om politiek of anderszins samen te werken met de Duitse bezetter en financiële... Lees meer toetrad en werd een van de leidende figuren van de beweging in Sint-Truiden. Hij steunde de vernederlandsing van de Gentse universiteit en was aanwezig op de stichtingsvergadering van de Raad van Vlaanderen Raad van Vlaanderen (1917-1918) De Raad van Vlaanderen (1917-1918) was een activistisch marionettenparlement tijdens de Eerste Wereldoorlog, dat onderdeel was van de Duitse plannen om in Vlaanderen een blijvende invloed... Lees meer op 4 februari 1917. Hij was echter zeer mistevreden over de al te pro-Duitse koers die volgens hem werd gevaren. Hij behoorde tot de federalistischgezinde strekking. In de tweede Raad van Vlaanderen zetelde hij in de Commissie van Justitie en Binnenlandse Zaken en in de Ondercommissie voor Geneesheren. Hij werd, als katholiek, in januari 1918 gekozen voor de Commissie van Gevolmachtigden Commissie van Gevolmachtigden De Commissie van Gevolmachtigden was in 1918 het uitvoerende orgaan van de Raad van Vlaanderen. De elf gevolmachtigden in de Commissie waren belast met de leiding en vertegenwoordiging va... Lees meer maar weigerde deze benoeming. In 1918 werd hij benoemd tot waarnemend burgemeester van Sint-Truiden. Zijn zoon Frans Quintens was hem in het activisme gevolgd, werd lid van de Raad van Vlaanderen, en kreeg een baan als inspecteur van Kolenverdeeling voor Vlaanderen Koolenverdeling voor Vlaanderen Kolenverdeeling voor Vlaanderen (1917-1918) was een activistische organisatie die tijdens de Eerste Wereldoorlog met Duitse steun steenkool verdeelde onder de bevolking. Ondanks felle teg... Lees meer .

Op het einde van de oorlog week Quintens uit naar Maastricht van waaruit hij het activistische engagement bleef verdedigen. Op 31 mei 1920 werd hij door het assisenhof van Brabant bij verstek tot twintig jaar dwangarbeid veroordeeld. Zijn stap naar het activisme als eerste bekende Limburger, heeft een krachtige stoot gegeven aan de ontwikkeling van het activisme in deze provincie. Tevens was hij er medeverantwoordelijk voor dat het activisme in Limburg zich zo voorzichtig mogelijk profileerde.