Renard, André

André Renard onderscheidde zich in eerste instantie op syndicaal vlak door deelname aan de stakingen van de zomer van 1936. In mei 1940 nam Renard deel aan de 18-daagse veldtocht. Hij werd in 1942 wegens ziekte als krijgsgevangene vrijgelaten en ging terug naar Luik, waar hij belast werd met de clandestiene reorganisatie van de Centrale des Métallurgistes van de CGTB, na de arrestatie van zeven vrijgestelden in de lente van 1942. Na de invoering van de dwangarbeid was hij ook betrokken bij de clandestiene hulpverlening aan dienstplichtigen en vanaf november 1942 was hij actief lid van de verzetsbeweging, het Bevrijdingsleger.

Langzamerhand evolueerde Renard naar een doctrine die zich in de marge van het traditionele syndicalisme situeerde. Hij richtte de Mouvement syndical unifié (MSU) op met de bedoeling alle vakbondsorganisaties onder hetzelfde banier te scharen om zo de banden met de politieke partijen te verbreken. Toch zou de na de oorlog opgerichte Fédération général du Travail de Belgique (FGTB)/ Algemeen Belgisch Vakverbond Algemeen Belgisch Vakverbond (ABVV) Het Algemeen Belgisch Vakverbond (ABVV) werd opgericht in 1945 en was de voortzetting van eerdere overkoepelende socialistische syndicale organisaties. Het ABVV paste vanaf de jaren 1960 ... Lees meer (ABVV) geprivilegieerde banden met de Parti socialist belge/ Belgische Socialistische Partij Belgische Socialistische Partij (BSP) Lees meer behouden. Renard was eerst secretaris-generaal van de Fédération des Métallurgistes en van 1953 tot 1961 adjunct-secretaris-generaal van de FGTB.

Naar aanleiding van de Koningskwestie Koningskwestie Constitutioneel, politiek en maatschappelijk vraagstuk rond de persoon en de houding van koning Leopold III tijdens de Tweede Wereldoorlog. Lees meer kwam Renard in contact met de Waalse beweging Waalse beweging De Waalse beweging ontstond op het einde van de 19e eeuw en heeft zijn wortels in een culturele, politieke en taalkundige dimensie. Ze was verdeeld in verschillende stromingen, waarvan de... Lees meer . Hij nam deel aan het nationaal Waals Congres van maart 1950, waar hij verklaarde dat 85.000 metaalarbeiders de beweging steunden. Waalse kwestie en arbeidersstrijd kwamen samen, al bleef de syndicale strijd voor Renard primordiaal. In de loop van de jaren 1950 legde hij diverse ontwerpen op syndicaal gebied neer, maar ze stonden vaak lijnrecht tegenover de standpunten van vakbondsleider Louis Major.

Renard leidde de strijd tegen de Eenheidswet in de winter van 1960-1961. In Wallonië duurde de staking vijf weken. In de loop van het conflict nam Renard ontslag uit zijn nationale mandaten bij de FGTB en richtte in maart 1961 de Mouvement Populaire Wallon Mouvement Populaire Wallon (MPW) Lees meer op, een drukkingsgroep die voorstander was van federalisme Federalisme Sinds het begin van de 20ste eeuw behoort federalisme tot het programma van eerst de Waalse en vervolgens ook de Vlaamse beweging. Vanaf 1970 is de transformatie van België van unitaire t... Lees meer en structuurhervormingen. Hij zag dit engagement als een voortzetting van Jules Destrées Destrée, Jules Jules Destrée (1863-1936) was een kopstuk van de socialistische partij en de Waalse beweging, dat onder meer bekend staat om zijn ophefmakende Lettre au Roi (1912). Lees meer Lettre au Roi (1912).

Renard stierf voortijdig in juli 1962. Zijn acties zorgden ervoor dat de Waalse strijd voor het eerst in de schoot van de arbeidersklasse werd gevoerd, wat bijdroeg tot een diepgaande vernieuwing van het gezicht van de Waalse beweging. Renard was eveneens de belichaming van een vastbesloten syndicalist, een man die niet aarzelde te dreigen met het wapen van de algemene staking, wat hij ook herhaaldelijk deed (Koningskwestie, strijd tegen de Eenheidswet). Samen met Jules Destrée is hij een van de belangrijkste figuren die de Waalse beweging op lange termijn hebben geïncarneerd.