Renard, Raf
Rafaël Renard (1911-2002) was in de jaren ’30 actief in het Verdinaso. In de jaren ’60 was hij voorzitter van de Vaste Commissie voor Taaltoezicht en na zijn pensioen was hij president van de Orde van de Prince.
Jan Creve (2023), Dirk Van Assche (1998). Renard, Raf. In: Encyclopedie van de Vlaamse beweging. 2023. https://devb.be/id/per-010257.
Rafaël Renard ging naar school in het college in Kortrijk en werd hier Vlaamsgezind. In zijn thuisdorp Rollegem onderging hij bovendien de invloed van Maurits Geerardyn
Geerardyn, Maurits Oorlogsvrijwilliger en priester Maurits Geerardyn (1896-1979) was een aanhanger en medewerker van Cyriel Verschaeve. Tijdens het interbellum en de Tweede Wereldoorlog vertegenwoordigde hi... Lees meer , die er in 1929 een tijdlang onderpastoor was. De schorsing van Geerardyn door de bisschop - omdat hij bekende een Vlaams-nationalist te zijn - maakte een diepe indruk op Renard. Renard ging rechten studeren aan de Rijksuniversiteit van Gent en sloot er zich aan bij de studentenafdeling van het Verdinaso
Verbond van Dietsche Nationaal Solidaristen (Verdinaso) Het Verbond van Dietsche Nationaal Solidaristen (Verdinaso) (1931-1941) was een fascistisch geïnspireerde beweging onder leiding van Joris van Severen, die een staats- en maatschappijherv... Lees meer . In 1936 werd hij tot hoofdman benoemd van de studentenafdeling Gent en hoofdredacteur van het blad De Dinaso-Student
De Dinaso-student De Dinaso Student (1934-1936) was het maandblad van het Verbond van Dinaso Studenten, de studentenorganisatie van het Verdinaso. Lees meer . Na zijn studies vestigde hij zich als advocaat in Kortrijk en in 1939 werd hij hier hoofdman van de Verdinaso-afdeling. Na de breuk van januari 1941 binnen het Verdinaso werd Renard nog tot gewestleider voor Kortrijk benoemd maar hij ontplooide geen noemenswaardige activiteit meer. Wel onderhield hij tijdens de oorlogsjaren nog contacten met Maurits Geerardyn.
Na de Tweede Wereldoorlog koos Renard voor een administratieve loopbaan. Hij werd achtereenvolgens sociaal secretaris van de Federatie van de Scheikundige Nijverheid en directeur-generaal van de Federatie van Katholieke Werkgevers.
In 1961 werd hij adjunct-kabinetschef van de minister van Binnenlandse Zaken, Arthur Gilson
Gilson, Arthur De Franstalige christendemocratische advocaat Arthur Gilson (1915-2004) was als minister van Binnenlandse Zaken in 1962 verantwoordelijk voor het officieel vastleggen van de taalgrens en ... Lees meer , en speelde een belangrijke rol bij de besprekingen die leidden tot de taalwetgeving van 1962-1963 (vastlegging van de taalgrens, taalgebruik in bestuur en onderwijs). Het Belgische parlement benoemde hem in 1964 tot voorzitter van de nieuwe Vaste Commissie voor Taaltoezicht
Vaste Commissie voor Taaltoezicht (VCT) De Vaste Commissie voor Taaltoezicht (VCT) is een orgaan dat toezicht uitoefent op de toepassing van de bestuurstaalwet. De Commissie werd eerst opgericht in 1932 en later heropgericht in... Lees meer (VCT). Na zijn pensionering in 1976 werd hij opgevolgd door Johan Fleerackers
Fleerackers, Johan Johan Fleerackers was bestuurder van vele culturele organisaties en voor verschillende ministers van Cultuur de kabinetschef. Hij besteedde veel aandacht aan de Vlaams-Nederlandse culture... Lees meer . Van 1970 tot 1996 was hij voorzitter van de raad van bestuur van de Stichting Ons Erfdeel Ons Erfdeel De Vlaams-Nederlandse vzw Ons Erfdeel werd opgericht in 1970 en informeert via haar publicaties over uiteenlopende ontwikkelingen in het Nederlandse taalgebied. Lees meer . Daarna werd hij erevoorzitter. Van 1981 tot 1984 was Renard president van de Orde van den Prince
Orde van den Prince (OvdP) De Orde van den Prince, opgericht in 1955-1956, is een Vlaams-Nederlands genootschap dat zich op diverse wijzen en via uiteenlopende bedrijvigheden inzet voor de Nederlandse taal en cultu... Lees meer .
Werken
– De evolutie van de taalwetgeving in België 1873-1973: een vergelijkend overzicht, in: Twintig eeuwen Vlaanderen, 1979, pp. 324-334, dl. 6.
– De Vaste Commissie voor Taaltoezicht. Opzet, werkwijze en resultaten, in: Ons Erfdeel, jg. 22, 1979, nr. 3, pp. 347-360.
– met L. Lindemans, J. Vandevelde (e.a.), De taalwetgeving in België, 1981.
– Talen in bestuurszaken, in de bedrijven en in de sociale betrekkingen, in: Algemene Praktische Rechtsverzameling, 1983.
Literatuur
– Raf Renard vijfenzestig, in: Het Nieuw Klimaat, december 1976, p. 1.
Jan Creve (2023), Dirk Van Assche (1998). Renard, Raf. In: Encyclopedie van de Vlaamse beweging. 2023. https://devb.be/id/per-010257.