Roode Jeugd

Begin 1917 publiceerde de Socialistische Jonge Wacht van Gent een van het officiële partijstandpunt afwijkende Vredesmotie in de Nieuwe Gazet van Gent. In september 1917 gaf dezelfde groep het blad Roode Jeugd uit en in juli 1918 de brochure Ons Standpunt, het standpunt van de vredesgroep der socialistische partij.

Hoewel de voorzitter van de Gentse Socialistische Jonge Wacht, de beeldhouwer Jozef Cantré Cantré, Jos Beeldend kunstenaar Jozef Cantré (1890-1957) was tijdens de Eerste Wereldoorlog betrokken bij zowel de agitatie van radicale jongeren tegen het officiële Belgische partijsocialisme als bi... Lees meer , zich in november 1916 aan de zogenaamde von Bissing Universiteit had ingeschreven en er wel contacten waren met activistische Activisme Het begrip activisme verwijst naar de fractie van flaminganten die tijdens de Eerste Wereldoorlog bereid was om politiek of anderszins samen te werken met de Duitse bezetter en financiële... Lees meer milieus, bleef de groep rond Roode Jeugd toch eerder een klassiek marxistisch en antimilitaristisch standpunt huldigen en waakte zij er angstvallig over zich niet al te zeer in de Vlaamse zaak te compromitteren. Dat leverde haar overigens de kritiek op van de Antwerpse SJW-kompaan Jef van Extergem Van Extergem, Jef Jef van Extergem (1898-1945) was een Vlaamsgezinde, eerst socialistische en later communistische politicus. Lees meer , die haar in De Nieuwe Gazet van Gent verweet een belangrijke vredesfactor over het hoofd te zien, namelijk het streven naar autonomie van de kleinere volkeren. In het eerste nummer van Roode Jeugd werd wel als bijlage het activistische memorandum van de Antwerpse minderheidssocialisten Minderheidssocialisten Onder de noemer minderheidssocialisten wordt een amalgaam van links-radicale en pacifistische groepen verstaan die zich tijdens de Eerste Wereldoorlog dissident opstelden ten opzichte va... Lees meer vermeld, maar in een volgend nummer werd het gerucht tegengesproken als zou dit een instemming impliceren met dit standpunt. In Roode Jeugd werd de Raad van Vlaanderen Raad van Vlaanderen (1917-1918) De Raad van Vlaanderen (1917-1918) was een activistisch marionettenparlement tijdens de Eerste Wereldoorlog, dat onderdeel was van de Duitse plannen om in Vlaanderen een blijvende invloed... Lees meer ook afgedaan als een zaak van ongemandateerde intellectuelen. In Ons Standpunt (juli 1918) pleitte de Gentse Vredesgroep voor de Russische/bolsjewistische vredesformule: geen schadevergoeding, geen aanhechtingen én ‘zelfbeschikkingsrecht der volkeren’ (over dit laatste moest het volk zich in een referendum kunnen uitspreken).

De groep, geleid door onder meer Karel Hutse, Maurice Machtelynck en de dichter Richard Minne Minne, Richard Lees meer , zou twee- à driehonderd sympathisanten hebben gehad. Het blad Roode Jeugd verscheen op 1500 exemplaren. Na de oorlog werd de Vredesgroep uit de Belgische Werkliedenpartij Belgische Werkliedenpartij (BWP) Lees meer (BWP) gestoten en werden tegen een aantal van haar leden (onder anderen Machtelynck) represailles genomen. Uit de Vredesgroep en Roode Jeugd ontstond de eerste communistische kern in Gent: ook deze bleef op het gebied van de Vlaamse eisenstrijd een gematigder standpunt innemen dan de Antwerpse geestesgenoten.

Een mooie bron voor de studie van de mentaliteit van deze groep vormt de autobiografische roman Het credo der paria's, die Ernest Bogaerts, een van de leden van de Vredesgroep, in 1935 onder het pseudoniem Ernest Bergota schreef.