Schuermans, Henri

Henri Schuermans, de zoon van een officiaal bij het leenhof van Brabant, vestigde zich na zijn rechtenstudie als advocaat in Brussel Brussel In de geschiedenis van de Vlaamse beweging speelde Brussel een unieke rol vanwege haar hoofdstedelijke functies, economische aantrekkingskracht en als symbool van verfransing, die zich v... Lees meer . De aanhechting van het Koninkrijk Holland bij het Franse Keizerrijk in 1810 bood grote mogelijkheden voor juristen die zowel het Nederlands als het Frans machtig waren, en ook Schuermans vestigde zich in het Noorden, eerst als advocaat in ’s-Gravenhage, later als keizerlijk procureur in Hoorn.

Hoewel (of net omdat) Schuermans tot het laatste moment het regime van Napoleon verdedigde vanuit een sterk ontwikkeld gevoel voor ambtelijke loyaliteit, werd zijn betrokkenheid bij het Napoleontische regime hem niet aangerekend in het Koninkrijk der Nederlanden. Integendeel, in 1814 werd hij aangesteld als procureur des Konings in Oudenaarde en in 1817 ging hij dezelfde positie bekleden in Brugge. Daar nam hij het voortouw bij de oprichting van het taal- en letterkundig genootschap Eendragt en Vaderlandsliefde. Ook werd hij voorzitter van de Brugse tak van de Maatschappij tot Nut van ‘t Algemeen Maatschappij Tot Nut van 't Algemeen ('t Nut) De Maatschappij tot Nut van ’t Algemeen is een organisatie voor volksontwikkelingswerk, gesticht door de doopsgezinde predikant Jan Nieuwenhuyzen te Monnikendam op 16 november 1784. ... Lees meer .

In 1821 keerde Schuermans terug naar Brussel, eerst als substituut van de procureur-generaal, nadien als procureur des Konings. Ook in Brussel ondersteunde hij het taalbeleid van koning en minister, met name als voorzitter van het genootschap Concordia tussen 1826 en 1829.

Na de Belgische Revolutie Belgische Revolutie De Belgische Revolutie is de naam van de opstand van 1830-1831 in de zuidelijke provincies van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden van koning Willem I. De opstand leidde tot de splits... Lees meer in 1830 werd Schuermans afgezet als magistraat. Als een van de enigen binnen zijn beroepsgroep kreeg hij niet de kans in stilte terug te keren of rechten op pensioen te laten gelden, zodat hem geen andere keuze restte dan zich weer als advocaat te vestigen. Daarnaast bleef hij ook taken opnemen in de sector van de liefdadigheid, onder meer als voorzitter van de Société Royale de Philanthropie. Van enige inzet voor het Nederlands na 1830 is bij Schuermans echter geen spoor. Deze was duidelijk onverbreekbaar verbonden met zijn loyaliteit aan het regeringsbeleid in de periode tussen 1815 en 1830.