Van Glabbeke, Adolf

Adolf van Glabbeke studeerde rechten aan de Université libre de Bruxelles, met als specialisatie het maritiem recht. Van Glabbeke kon daarna met een beurs in de Verenigde Staten verder studeren. Zijn belangstelling strekte zich uit tot het sovjetrecht en het Amerikaans publiek recht.

Van Glabbeke was volksvertegenwoordiger voor de liberale partij Liberale Partij (1846-1961) Lees meer in het arrondissement Veurne-Diksmuide-Oostende van 1938 tot 1959 en ook bedrijvig in de gemeentepolitiek van Oostende (schepen vanaf 1953 en burgemeester van 1953 tot 1958). Hij werd na de bevrijding onmiddellijk opnieuw politiek actief. Opvallend was zijn radicalisme, niet alleen tegenover de collaboratie Collaboratie Collaboratie verwijst naar de samenwerking met de bezetter tijdens de Tweede Wereldoorlog, in casu van het Vlaams-nationalisme en een deel van de Vlaamse beweging. Lees meer maar ook tegenover diegenen die zich tijdens de bezetting in enige vorm van accommodatie hadden zoeken te schikken. Niettemin protesteerde hij in het parlement tegen de nog veel hardere houding van de communisten. Hij kloeg de mishandelingen in de interneringsoorden voor gewezen collaborateurs aan en stelde dat vele onschuldigen werden vastgehouden in mensonwaardige omstandigheden. In de regering- Achille van Acker Van Acker, Achille Achille van Acker (1898-1975) was een socialistische politicus uit Brugge, die in het begin van zijn carrière een tijdlang lid was van de Frontbeweging. Na de Tweede Wereldoorlog bekleedd... Lees meer I en II was hij respectievelijk minister van binnenlandse zaken (februari-juni 1945) en minister van justitie (augustus 1945-februari 1946). Hij speelde bijgevolg een belangrijke rol in het bestraffings- en epuratiebeleid in de administratie ( repressie Repressie Lees meer ). Zo liet hij bij de uiteindelijke Duitse overgave op 8 mei 1945, onder druk van de golf van onlusten, tal van recent vrijgelaten verdachten opnieuw interneren. Als minister van justitie zette hij, in april 1946 de interneringen stop. Zijn beleid aangaande de bestraffing van de economische collaboratie werd als te slap bestempeld en leidde tot het aftreden van de regering-Van Acker II.

Van Glabbeke had een felle antihouding tegenover Leopold III van Saksen-Coburg, Leopold III Leopold III (1901-1983) werd aan de vooravond van en tijdens de Tweede Wereldoorlog het boegbeeld van een autoritaire stroming in de Belgische politiek. Zijn controversiële houding en mee... Lees meer , de gewezen collaborateurs en de Christelijke Volkspartij Christelijke Volkspartij (CVP) Lees meer . Zo betoonde hij ook weinig achting voor de ministers van de regering van 1940 die in zijn ogen hadden gefaald omdat ze na de Franse overgave overwogen hadden naar het bezette land terug te keren en zich dus te schikken in een Duitse zege. Van Glabbeke werd ervan verdacht de daders van de dynamitering van de IJzertoren IJzertoren De IJzertoren is een Vlaamsgezind monument in Diksmuide, dat in 1928-1930 werd opgericht als eerbetoon aan de Vlaamse soldaten die sneuvelden aan het IJzerfront tijdens de Eerste Wereldoo... Lees meer bescherming te hebben verleend vanuit zijn positie als minister.

Van Glabbeke had geen voeling met de V.B. Zijn hele politieke carrière bracht hij door in een periode toen de liberale partij vrijwel geen Vlaamsgezinden meer telde en zich op radicale wijze keerde tegen het Vlaams-nationalisme. Hij werd nog eens minister van volksgezondheid in de periode augustus 1949 – juni 1950.