Van In, Guido

Guido van In was tijdens zijn studies aan het Sint-Lodewijkscollege te Brugge van 1948 tot 1954 gewestelijk verantwoordelijke van het Jeugdverbond der Lage Landen Jeugdverbond der Lage Landen (JVLL) Het Jeugdverbond der Lage Landen (JVLL) was een Heel-Nederlandse, Vlaams-nationalistische jeugdvereniging, ontstaan in 1947 om enkele losse nationalistische jeugdkernen rond het tijdschri... Lees meer , dat in 1951 werd omgevormd tot het Algemeen Diets Jeugdverbond Algemeen Diets Jeugdverbond (ADJV) Het Algemeen Diets Jeugdverbond (ADJV) was een Vlaams-nationalistische, Heel-Nederlandse jeugdvereniging die tussen 1949 en 1957 onder leiding van Staf Vermeire verschillende vendels en s... Lees meer . Hij lag mee aan de basis van de stichting van Het Pennoen Het Pennoen (1950-1977) Het Pennoen was een Vlaamsgezind maandelijks opinieblad dat, geleid door Jan Olsen, verscheen tussen 1950 en 1977. Het evolueerde van een traditioneel jeugdblad naar een vernieuwend en la... Lees meer , het blad van deze jeugdorganisatie.

Van In studeerde rechten en criminologie aan de Rijksuniversiteit Gent en vestigde zich vanaf 1954 als advocaat te Brugge. Onmiddellijk engageerde hij zich in de partijpolitiek als een van de grondleggers van de Volksunie Volksunie (VU) Tussen 1954 en 2001 bepaalde de Volksunie (VU) als Vlaams-nationalistische partij mee de politieke evolutie in België, van unitaire staat tot federaal koninkrijk. Ze groeide uit tot de tw... Lees meer in Brugge. Zijn loopbaan als VU-mandataris begon hij in de provincieraad (1965-1971). Van 1971 tot 1994 zetelde hij in de gemeenteraad van Brugge en van 1987 tot 1988 was hij er schepen voor sociale zaken. Van 1971 tot 1974 was hij senator, verkozen in het arrondissement Brugge. Van 1974 tot 1978 en van 1981 tot 1985 was hij provinciaal senator, en van 1985 tot 1987 gecoöpteerd senator. Van 1979 tot 1984 zat hij de partijraad van de VU voor.

Van Ins politieke engagement werd steeds gekenmerkt door een combinatie van romantische Vlaamsgezindheid en nuchtere realiteitszin. Vooral tijdens de Egmontperiode vergde dit een soms moeizame evenwichtsoefening. Als Realpolitiker verdedigde Van In het Egmontpact Gemeenschapspact Het Egmontpact of Egmontakkoord maakt samen met de Stuyvenbergakkoorden deel uit van het zogenaamde Gemeenschapspact, dat de definitieve pacificatie van de communautaire problemen tot doe... Lees meer , maar tegelijkertijd kon hij begrip opbrengen voor het standpunt van de tegenstanders. In volle Egmontperiode formuleerde hij zijn visie op de verstoorde relatie tussen partij en beweging als volgt: ‘De Vlaamse ontvoogdingsstrijd kan enkel worden gediend door de hardnekkigheid van zijn kultuur- en andere verenigingen. Zoals deze strijd misschien tot voltooiing kan worden gebracht door een maximale slagvaardigheid van zijn politieke vleugel, de Volksunie’ ( Wij Wij, Vlaams-nationaal Lees meer , 15 september 1977). Uit een onderzoek van de Senaat bleek dat Van In de meest actieve senator was in 1983 (Wij, 18 oktober 1984). Hij legde zich enerzijds toe op de klassieke communautaire dossiers, maar gaf anderzijds ook blijk van een ruime maatschappelijke belangstelling. Als pleitbezorger van het openbaar vervoer was hij bijvoorbeeld een van de gangmakers van de trein-tram-bus-dag, die vanaf 1983 jaarlijks werd georganiseerd om het grote publiek vertrouwd te maken met het openbaar vervoer.