Verbeelen, Sieg

Sieg Verbeelen, personeelsdirecteur bij GM, later Opel Belgium, was in 1959, samen met Frans (Sus) Geens en Theo (eigenlijk Egied) Bresseleers de initiatiefnemer van de Kempische Volkskulturele Dagen in Schoten.

Omdat Vlaamse kringen hun eigen traditie niet leken te kennen, wilden de initiatiefnemers de belangstelling voor de Vlaamse volkskunst bevorderen: dans, zang, vendelzwaaien, instrumentaal musiceren, kunstzinnige handenarbeid enzovoort. In 1959 maakten naast Vlaamse groepen ook al een Duitse en een Nederlandse hun opwachting. Het erecomité bij dit evenement bestond in hoofdzaak uit figuren die voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog Tweede Wereldoorlog De Tweede Wereldoorlog werd in Vlaanderen getekend door de onvoorwaardelijke collaboratie van het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV). De samenwerking met de bezetter en de bestraffing erva... Lees meer hun Vlaamse sporen hadden verdiend in strijdbaar Vlaamsgezinde en/of Duitsvriendelijke organisaties. Het succes van 1959 leidde vooral door de gedrevenheid en het organisatietalent van Verbeelen tot een jaarlijkse traditie die pas door de coronapandemie in 2020 (tijdelijk?) tot een einde kwam. In 1964 veranderde de naam van Kempische Volkskulturele Dagen in Internationaal Volksdansfestival, in 1978 werd het Wereldfestival van Folklore en vanaf 2010 HelloSchoten!.

Vanaf 1960 lag de focus op internationale volksdans in het teken van vrede en samenwerking. Dat jaar stonden er zes buitenlandse groepen op de affiche en was er ook sprake van een ‘Vlaamse dag’. Na vijf edities werd het Schotense festival al beschouwd als een van de beste in Europa en de organisatoren wilden het buitenland tonen dat er ook Vlaamse volkskunst bestond. De stichtingsakte uit 1964, een officialisering van de bestaande toestand, had echter nog slechts impliciet aandacht voor wat in 1959 nog omschreven werd als ‘onze eigenaardse Vlaamse volkskunst’. Het nationalistische en eventueel natievormende karakter verdween, maar het Vlaamse element, het traditionele en volkseigene bleef in de praktijk wel behouden dankzij de Vlaamse dagen van Joris Nachtegaele Nachtegaele, Joris Joris Nachtegaele (1919-1999) was bezieler van verschillende volksdans- en volkskunstinitiatieven en organiseerde op het Schotense Wereldfestival van Folklore de Dagen van de Vlaamse Volk... Lees meer en in de studiekring voor Vlaamse Dans, waarvan Frans Geens het gezicht werd. Verbeelen, hoewel ook actief in volksdanseducatie, richtte zich in hoofdzaak op de internationale inbreng.

De uitstraling nam ieder jaar toe en Sieg Verbeelen stichtte Interfolklore (later Interfolklore Vlaanderen en Vlaamse Volkskunstgemeenschap), maar zette vooral in op de internationale dimensie van het festival. In 1963 sloot hij aan bij de Amicale Folklorique Internationale, in 1972 bij het Comité International des Organisateurs de Festivals Folkloriques (CIOFF), waarvan hij in 1979 in Schoten het congres organiseerde.

Ondanks verschillende herformuleringen van de doelstellingen bleef Verbeelen er na vijftig festivals van overtuigd dat het initiatief trouw bleef aan het oorspronkelijke uitgangspunt: het opwaarderen van het artistieke en culturele peil van de Vlaamse volkskunstgroepen door contact met het beste uit het buitenland. Zijn initiatief had grote invloed op de ontwikkeling van de volkskunst in Vlaanderen en had volgens hem een bijdrage geleverd aan het instandhouden, creëren, ontwikkelen en uitdragen van de eigen Vlaamse volkscultuur Volkscultuur Lees meer .

Verbeelen moest niettemin ook constateren dat volksdans en volkskunst sterk onder druk kwamen te staan. In 2013 kreeg hij de Jozef Simonsprijs van de Marnixring Marnixring (MR) De Marnixring is een Vlaamse serviceclub. Vlaamsgezindheid is een essentieel onderdeel van de club, maar ook dienstvaardigheid, vriendschap en dienstbetoon staan centraal. Lees meer Voorkempen omdat hij zich op cultureel vlak had onderscheiden en de Vlaamse cultuurwaarden had uitgedragen. Zijn overlijden haalde nauwelijks de media, maar uit niet minder dan 24 landen kwamen er blijken van medeleven.