Volksdanscentrale voor Vlaanderen (VDCV)
De Volksdanscentrale voor Vlaanderen werd eind december 1938 opgericht uit onvrede met de Vlaams-nationale opstelling van het Vlaamsch Instituut voor Volkskunst. De doelstellingen bleven op het politieke na nagenoeg hetzelfde.
De Volksdanscentrale voor Vlaanderen (VDCV) werd in december 1938 opgericht om de werking van De Vedelaar, de 'speelschaar' die zich in juni 1938 uit protest tegen de naar haar inzicht te Vlaams-nationalistische koers van het Vlaamsch Instituut voor Volkskunst (VIVO) Vlaamsch Instituut voor Volksdans en Volksmuziek (VIVO) Het Vlaamsch Instituut voor Volkskunst werd opgericht in 1935 en ijverde voor een grotere waardering van Vlaamse kleinkunst en dans. Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakte het VIVO betrokk... Lees meer afscheurde, landelijk uit te breiden. De doelstellingen bleven op het politieke na nagenoeg hetzelfde.
Op verscheidene plaatsen werden 'volksdansrondes' gesticht, waar de nadruk werd gelegd op de volksdans als opvoedende ontspanning en het aspect van gemeenschapszin. Tevens werd aandacht besteed aan zang en huismuziek, maar technieken als vendelzwaaien, poppenspel en lekenspel (algemeen verspreid bij het VIVO) kwamen niet langer aan bod. Cursussen werden georganiseerd en grammofoonplaten, bundels en brochures uitgegeven. Tijdens de Tweede Wereldoorlog 
Tweede Wereldoorlog De Tweede Wereldoorlog werd in Vlaanderen getekend door de onvoorwaardelijke collaboratie van het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV). De samenwerking met de bezetter en de bestraffing erva... Lees meer bleef de VDCV autonoom, buiten het VIVO om, werken.
In 1946 werd de centrale omgevormd tot een vereniging zonder winstoogmerk, die het systeem van kringen en groepen verder uitbouwde en zijn dansprogramma uitbreidde met onder meer buitenlandse dansen, dansen voor kinderen, mindervaliden en bejaarden. Vanaf 1947 verscheen een eigen tijdschrift: V.D.C.V., later VDCV-leven, later Jan Speelman. Huig Hofman, stichter van De Vedelaar op 24 september 1932 en medestichter van het VDCV, bleef voorzitter tot 1975. Er werd vaak samengewerkt met de Vlaamse Jeugdherbergcentrale (VJHC). Sinds februari 1993 heet de centrale Danskant vzw.
Literatuur
– M. van Doorselaer, Vrije jeugdbeweging, volksdansbeweging en jeugdherbergen in Vlaanderen (1918-1940), Rijksuniversiteit Gent, onuitgegeven licentiaatsverhandeling, 1980.
– H. van Daele, 50 jaar jeugdherbergen, 1982.
– M. van Doorselaer en P. Vandermeersch, Alternatief jeugdleven in Vlaanderen (1918-1940), in: Spiegel Historiael, jg. 21, 1986, nr. 4, pp. 192-198.
– Dansend door de tijd. Jubeluitgave ter gelegenheid van 50 jaar V.D.C.V., 1988.
Tibo Minsart (2023), Mieke Van Doorselaer (1998). Volksdanscentrale voor Vlaanderen (VDCV). In: Encyclopedie van de Vlaamse beweging. 2023. https://devb.be/id/org-005723.
Gekopieerd