De Tijd

Oprichting en beginjaren

De Financieel-Economische Tijd verscheen voor het eerst op 3 januari 1968, in een context van toenemend economisch Economie Dit artikel gaat over de relatie tussen economie en Vlaamse beweging. Daarmee beoogt deze tekst geen economische geschiedenis te schetsen van wat we vandaag Vlaanderen noemen. Integendee... Lees meer en cultureel emancipatiestreven in Vlaanderen. De jaren 1960 werden gekenmerkt door een versnelde industrialisering en door de uitbouw van Vlaamse economische instellingen. Tegelijk zette zich in het Belgische perslandschap Pers Van bij het ontstaan van de Vlaamse beweging vervulde de Nederlandstalige pers een belangrijke rol als spreekbuis. De veelheid aan Vlaamse kranten en (week)bladen die in de 19de en 20ste ... Lees meer een geleidelijke ontzuiling in, waardoor ruimte ontstond voor meer thematische en minder partijgebonden media. In deze context groeide ook de nood aan gespecialiseerde economische media die inspeelden op de toenemende behoefte aan professionele bedrijfs- en beursinformatie.

Binnen het Vlaams Economisch Verbond Vlaams Economisch Verbond (VEV) Het Vlaams Economisch Verbond (VEV) is een Vlaamsgezinde belangengroep en patronale organisatie, die werd opgericht in 1926. Tijdens het interbellum zette het VEV zich in voor algemeen ec... Lees meer (VEV) leefde al langer het idee om een Nederlandstalige financiële krant op te richten, als tegengewicht voor de overheersend Franstalige economische pers van dat moment. Initiatiefnemer was Frans Wildiers Wildiers, Frans Frans Wildiers (1905-1986) was een advocaat, redacteur en Vlaams-nationalistisch politicus. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij gouverneur van de provincie Antwerpen. Na de oorlog was ... Lees meer , van 1963 tot 1971 afgevaardigd bestuurder van het VEV. Hij werkte voor dit initiatief samen met een netwerk van economische actoren, onder wie René de Feyter De Feyter, René René De Feyter (1930-2011) speelde onder meer als topman van het VEV een belangrijke rol in de Vlaamse economische en politieke emancipatie. Lees meer en Paul Francken, die binnen het VEV-bestuur actief waren. Ook Fernand Nédée was vanuit het Antwerpse financiële en economische milieu als medeoprichter bij het project betrokken.

Na mislukte gesprekken over een Vlaamse editie van een Nederlandse zakenkrant werd uiteindelijk gekozen voor een volledig Vlaamse uitgave. Zo verscheen in 1968 het eerste nummer van De Financieel-Economische Tijd (FET). Dit dagblad werd uitgegeven door Uitgeversbedrijf Tijd (Antwerpen), dat voortbouwde op de activiteiten van de Imprimerie Anvers-Bourse, sinds 1889 uitgever van het Franstalige beursblad Anvers-Bourse. Dit blad was na de Tweede Wereldoorlog omgevormd tot het Nederlandstalige Avond-Echo en werd in 1968 opgeslorpt door de nieuwe krant De FET. De FET bouwde voort op eerdere VEV-publicaties, zoals VEV-berichten (1926-1963) en Tijd (1963-1968), maar verschilde daar fundamenteel van. Waar deze bladen in de eerste plaats interne publicaties waren, gericht op ledencommunicatie en economische duiding binnen het netwerk van het VEV, positioneerde de FET zich vanaf zijn ontstaan als een zelfstandig dagblad met een bredere doelgroep van beleggers, ondernemers en geïnteresseerden in economisch beleid. De krant opereerde daarmee op een andere schaal en met een uitgesproken journalistieke ambitie. Het startkapitaal bedroeg 2 miljoen Belgische frank en de aandelen werden door een hele reeks ondernemingen en instellingen onderschreven, waaronder de Groep Van Breda & Co, Janssen Pharmaceutica, de Kredietbank Kredietbank (KB) Lees meer en de Boerenbond Belgische Boerenbond (BB) De Boerenbond is een beroepsorganisatie van en voor landbouwers die tot ver in de 20ste eeuw sterke banden had met de Kerk en de katholieke partij, zich van meet af sterk engageerde in de... Lees meer .

Pol Provost Provost, Pol Lees meer , toenmalig voorzitter van het VEV, werd de eerste voorzitter van de raad van bestuur van het Uitgeversbedrijf Tijd. Hij werd voor de periode tot 2005 – toen het Uitgeversbedrijf Tijd opging in het bedrijf Mediafin – opgevolgd door achtereenvolgens Hendrik Cappuyns Cappuyns, Hendrik De jurist Hendrik Cappuyns (1913-1992) doorliep een decennialange beroepscarrière bij Gevaert Photo-producten (later Agfa-Gevaert) en was van 1963 tot 1966 voorzitter van het Vlaams Econo... Lees meer , Paul Francken, Marc Santens, René de Feyter en Jo Cornu. De eerste ondervoorzitter werd Jo van de Perre, algemeen directeur van de verzekeringsmaatschappij Mercator en zoon van Alfons van de Perre Van de Perre, Alfons De vermogende geneesheer Alfons van de Perre (1872-1925) speelde als actor in het flamingantische middenveld, als medeoprichter, beheerder en commentator van de krant De Standaard en als ... Lees meer , medeoprichter van De Standaard De Standaard (1914-) Het eerste nummer van het dagblad De Standaard verscheen op 4 december 1918. De krant was gedurende vele decennia hét blad bij uitstek van de katholieke Vlaamse beweging in al haar varian... Lees meer . In de raad van bestuur zetelde bij aanvang ook Albert de Smaele De Smaele, Albert Albert de Smaele (1921-2009), schoonzoon van wijlen Gustaaf Sap, kwam in 1947 aan het hoofd te staan van de NV De Standaard. Onder zijn leiding, tot in 1976, groeide de Standaardgroep uit... Lees meer , toen directeur-generaal van De Standaard. Tot de bestuurders van de uitgeverij behoorde ook Vaast Leysen Leysen, Vaast Vaast Leysen (1921-2016) was een bankier-ondernemer die een groot aandeel had in de organisatie van het Vlaamse bedrijfsleven. In de jaren 1970 speelde hij een belangrijke politieke rol a... Lees meer . De zakelijke leiding was aanvankelijk in handen van De Feyter. Hij werd in 1981 opgevolgd door Jan Lamers, die in 1991 op zijn beurt de fakkel doorgaf aan Paul Huybrechts. Eugeen Magiels werd de eerste hoofdredacteur. Hij was voormalig redacteur bij De Linie De Vlaamse Linie De Linie (1948-1964) was een katholiek en Vlaamsgezind weekblad. Het splitste zich in 1948 af van het gelijknamige Nederlandse weekblad De Linie en verscheen daarom aanvankelijk onder de ... Lees meer (1948-1964) en gewezen hoofdredacteur van het weekblad De Bond. Hij werd bijgestaan door redactiesecretaris Frans Smets, afkomstig van De Standaard. Bij zijn pensionering in 1988 werd Magiels’ visie door de redactie samengevat als het streven naar een kwaliteitskrant voor beleggers en industriëlen, die tegelijk een forum bood voor het Vlaamse bedrijfsleven Bedrijfsleven Onder impuls van intellectuelen, ondernemers en gesalarieerde kaders verkreeg de Vlaamse beweging een economische oriëntatie. De uitbouw van een Vlaams bedrijfsleven behelsde een politiek... Lees meer . In zijn publieke uitspraken koppelde Magiels economische ontwikkeling expliciet aan bredere culturele ontplooiing. De oprichting van de krant paste daarmee in een bredere context waarin economische versterking in Vlaanderen als een belangrijke maatschappelijke doelstelling werd gezien. Het blad groeide al snel uit tot een invloedrijke pijler binnen de, vooral in de jaren 1960 sterk groeiende, structuren van Vlaamse economische bewustwording.

Groei en profilering voor 2003

Het eerste nummer verscheen op 3 januari 1968, met een oplage van ongeveer 4.500 exemplaren. Driekwart van die oplage werd verspreid via bankkantoren. Hoewel het eerste jaar werd afgesloten met een groot verlies volgde reeds vanaf het tweede jaar winst. De krant was in de beginjaren sterk beursgeoriënteerd, met informatie die rechtstreeks bedoeld was voor beleggers en ondernemers. Door de jaren heen groeide De Financieel-Economische Tijd gestaag. De oplage steeg tegen het einde van de jaren 1980 naar 30.000 en tegen het einde van de jaren 1990 naar 40.000. Vanaf de jaren 1980 breidde de redactie van de krant haar dienstenaanbod uit. In 1983 verscheen voor het eerst het weekblad De Belegger, gericht op particuliere beleggers. Daarnaast werd fors geïnvesteerd in het aanbieden van elektronische informatie onder de noemer ‘Tijd Electronic Services’, met onder meer databanken met actuele koersen en beursinformatie. De krant pionierde in België ook op het vlak van digitale toepassingen. In 1995 was zij de eerste Vlaamse krant met een online editie. In dezelfde periode ontstonden ook andere gespecialiseerde economische media, zoals het weekblad Trends (1975) en later de televisiezender Kanaal Z (1999), het huidige Trends Z.

De redactionele leiding wisselde in deze periode geregeld. Na Magiels (1968-1988) werd Jerry van Waterschoot (1988-1993) hoofdredacteur, in 1993 opgevolgd door Hans Maertens (1993-1999), die werd bijgestaan door onder andere Erik Durnez en Marc van Cauteren. Laatstgenoemde nam in 1999 zelf het roer over en bleef hoofdredacteur tot 2006.

Onder de zakelijke leiding van Jan Lamers, die directeur was van het Uitgeversbedrijf Tijd van 1981 tot 1991, werden de structuren gemoderniseerd en de inhoud verbreed. De krant evolueerde van een loutere beurskrant tot een financieel-economische kwaliteitskrant, met niet alleen aandacht voor ondernemen, maar ook voor politiek en internationale berichtgeving. Ze was uitgegroeid tot een gespecialiseerde en relatief autonome stem in een medialandschap dat tot dan sterk door partijpolitieke zuilen werd gedomineerd. Deze ontwikkeling viel samen met een bredere professionalisering van de economische journalistiek in Vlaanderen. In dezelfde periode versterkten ook andere kranten, zoals De Standaard, hun economische redacties.

De FET nam zijn basisdoelstelling om de Vlaamse economische ruimte te versterken ter harte. De krant speelde vanaf de jaren 1970 een actieve rol in het verspreiden van regionaal-economisch denken. In haar berichtgeving en commentaren besteedde ze in die periode regelmatig aandacht aan regionaal-economisch beleid en aan de figuur van André Vlerick Vlerick, André André Vlerick (1919-1990) speelde als econoom en politicus in de periode 1950-1970 een belangrijke rol in de studie en in het beleid met betrekking tot de Vlaamse economische ontwikkeling... Lees meer , staatssecretaris voor Streekeconomie. Daarmee sloot de krant aan bij bredere Vlaams-economische discussies over regionalisering en beleidsvernieuwing. De krant kon, net zoals andere kranten in die periode, in de jaren 1970 ook rekenen op overheidssteun in het kader van de expansiewetgeving. Volgens cijfers in overheidsverslagen en getuige de memoires van Leo Tindemans Tindemans, Leo De Vlaamse christendemocraat Leo Tindemans (1922-2014) leidde vier Belgische regeringen. Hij werd nadien CVP-voorzitter en later ook minister van Buitenlandse Zaken. Als minister van Geme... Lees meer ontving het Uitgeversbedrijf Tijd tussen 1976 en 1978 tussen 5 en 9 miljoen BEF per jaar, een aanwijzing dat de overheid het belang van de economische pers voor de Vlaamse economische emancipatie wel degelijk erkende.

2003: Van Financieel-Economische Tijd naar De Tijd

In november 2003 werd de titel van het blad ingekort tot De Tijd. De naamsverandering weerspiegelde de bredere inhoudelijke positionering die reeds eerder was ingezet. Naast beurs- en economisch nieuws legde de krant steeds meer nadruk op analyses van politiek en maatschappij, zonder haar economische kern te verwaarlozen. De krant presenteerde zich sindsdien aan de lezer met het motto ‘Voor belangrijke zaken neemt u De Tijd’.

Twee jaar later, in 2005, werd het Uitgeversbedrijf Tijd overgenomen door een consortium van de uitgeversgroepen De Persgroep (vandaag DPG Media, met onder meer Het Laatste Nieuws en De Morgen) en Groupe Rossel (met onder meer Le Soir). Hun Nederlandstalige en Franstalige zakenkranten (De Tijd en L’Echo) werden ondergebracht in een nieuw bedrijf, Mediafin, waarin De Persgroep en Groupe Rossel elk voor 50% participeerden. Algemeen Directeur van Mediafin werd Dirk Velghe (2005-). In 2017 verkocht DPG Media zijn belang in Mediafin aan de Roularta Media Group, zodat Mediafin sindsdien eigendom is van Rossel en Roularta, elk voor de helft. Beide redacties verhuisden naar de historische site Tour & Taxis in Brussel.

Vanaf 2008 kregen De Tijd en L’Echo er een luxueuze weekendbijlage bij: Sabato, een lifestylemagazine. In 2009 besliste Mediafin om beide kranten voortaan op zalmkleurig papier te drukken, naar het voorbeeld van de Financial Times en Het Financieele Dagblad. In 2012 schakelde de krant ook over op het zogenaamde Berliner-formaat. Ze kon in die jaren enkele prominente journalisten aantrekken als politieke commentatoren, onder wie Koen Meulenaere en Rik van Cauwelaert van het tijdschrift Knack. De redactie van De Tijd is vandaag thematisch gestructureerd in deelredacties, zoals ‘Politiek & Economie’, ‘Ondernemen’, ‘Beleggen’, ‘Centrale Nieuwstafel’, ‘Netto’ en ‘Weekend & Reportage’. Sinds 2022 produceert de krant ook podcasts, waaronder De 7 (een dagelijks nieuwsoverzicht in zeven punten) en De Beursvoyeurs (een wekelijkse beleggerspodcast). Het digitale platform tijd.be biedt actuele beursinformatie, analyses en dossiers en werkt met een abonnementenformule.

Opeenvolgende hoofdredacteurs van De Tijd waren vanaf 2003: Marc van Cauteren (1999-2006), Frederik Delaplace (2006-2007), Frank Demets (2007-2009), Pierre Huylenbroeck (2009-2011), Isabel Albers (2011-2016), Stephanie de Smedt (2016-2020) en Peter de Groote (sinds 2020).