Höfken, Gustav

Gustav Höfken kwam als liberaal publicist spoedig in aanvaring met de toenmalige Pruisische overheid. Twee keer zat Höfken in de gevangenis, eerst in 1835 wegens kritiek op een hoge Pruisische ambtenaar, dan van 1838 tot 1841 wegens revolutionaire geschriften. Hij nam deel aan de in 1834 uitgebroken Spaanse burgeroorlog. Van 1841 tot 1843 was Höfken redacteur van de radicaal-liberale Rheinische Zeitung, dan van de gematigd-liberale, in Augsburg verschijnende Allgemeine Zeitung, vanaf 1847 ten slotte van de eveneens gematigd-liberale Deutsche Zeitung. In 1848 werd hij lid van het parlement dat in de Paulskirche te Frankfurt vergaderde om een grondwet op te stellen voor een verenigd Duitsland Duitsland & Vlaanderen Van de eerste helft van de 19de eeuw tot 1945 stond het Duitse beeld van Vlaanderen in het teken van etnisch-culturele verbondenheid. Die romantische perceptie leefde vooral bij een beper... Lees meer , en na 1849 bekleedde hij een positie in de Oostenrijkse staatsdienst.
Met de Vlaamse beweging maakte Höfken kennis bij een bezoek aan België in 1842. Zijn belangrijkste zegsman was  Ferdinand A. Snellaert Snellaert, Ferdinand A. Ferdinand Augustijn Snellaert (1809-1872) was arts en filoloog, een van de leidende figuren van de jonge Vlaamse beweging en pleitbezorger voor culturele eenheid met Nederland. Lees meer , met wie hij nog jarenlang brieven wisselde. Hij werd ook lid van het Gentse genootschap  De Tael is gan(t)sch het Volk De Tael is gansch het Volk De Tael is gansch het Volk (1836) was een Gents letterkundig genootschap, dat een prominente rol speelde in de literaire Vlaamse beweging van de 19de eeuw. Eind jaren 1860 ging De Tael ge... Lees meer . In tal van artikelen en boeken pleitte Höfken voor aansluiting van België en Nederland bij het Zollverein, de in 1834 gestichte Duitse douane-unie. Hij had vooral oog voor het economische belang van België voor Duitsland. Als expansionistisch gezind nationalist zag Höfken Antwerpen en Oostende als 'Duitse' handels- en oorlogshavens. Hij wou België uit het vermeende Franse kielzog halen door het Germaanse element in de gedaante van de Vlaamse bweging te steunen