Minnaert, Gillis
Gillis Minnaert (1836-1919) was leraar van opleiding en bouwde een carrière uit in het onderwijs. Verder was hij actief binnen het flamingante liberale verenigingsleven in Gent.
Walter Prevenier (2023), Walter Prevenier (1998). Minnaert, Gillis. In: Encyclopedie van de Vlaamse beweging. 2023. https://devb.be/id/per-008963.
Minnaert behaalde het diploma van leraar aan de Rijksnormaalschool van Lier
Rijksnormaalschool van Lier De Rijksnormaalschool in Lier (1817-1830, 1844-2012) ging de concurrentie aan met de vrije normaalscholen en vormde meerdere generaties Nederlandstalige intellectuelen in Vlaanderen: ond... Lees meer en werkte achtereenvolgens als onderwijzer bij het stedelijk onderwijs in Gent (1858), als leraar opvoedkunde aan de normaalschool (1863), als directeur van de oefenschool (1865) en als pedagogisch directeur in het stedelijk onderwijs (1876). Minnaert voerde in deze functies allerlei pedagogische vernieuwingen in (nieuwe rekenkunde, sparen op school en de Fröbelmethode in de kindertuin). Zijn in 1869 opgerichte liberale Onderwijzerskring was bedoeld als dam, aanvankelijk tegen een veel radicalere Vlaamsgezinde groep die het Franstalig onderwijs wilde bannen, later ook tegen de in 1891 opgerichte socialistische Onderwijzers-Vereeniging.
Liberaal flamingantisme
Minnaert behoorde tot de gematige strekking van de liberale flaminganten in Gent. Hij maande al te radicale Vlaamsgezinde onderwijzers aan het wat rustiger aan te doen en berispte leraars die meewerkten aan Het Vlaamsche Volk. Hij was voorzitter van de Vlaamsche Liberale Vereeniging Vlaamsche Liberale Vereeniging De Vlaamsche Liberale Vereeniging (1866-circa 1940) werd opgericht als drukkingsgroep binnen de Liberale Associatie van Gent. Door haar gematigde standpunten slaagde zij er gedurende enke... Lees meer (1895), ondervoorzitter van de Gentse afdeling van het Willemsfonds
Willemsfonds (WF) Het Willemsfonds (1851-heden) is een liberaal-vrijzinnige culturele vereniging en drukkingsgroep die het gebruik van het Nederlands promoot en ondersteunt. Lees meer (1887) en van 1897 tot 1919 algemeen voorzitter van dezelfde vereniging. Ook in deze laatste functie voer hij een gematigde koers en toonde hij zich niet als kordate leidersfiguur, wat het dalende ledenaantal niet ten goede kwam.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog distantieerde Minnaert zich van het activisme
Activisme Het begrip activisme verwijst naar de fractie van flaminganten die tijdens de Eerste Wereldoorlog bereid was om politiek of anderszins samen te werken met de Duitse bezetter en financiële... Lees meer – al had hij in 1915 terzake geaarzeld en samen met Willemsfonds-secretaris Jozef-Frederik Vercoullie
Vercoullie, Jozef-Frederik Jozef-Frederik Vercoullie (1857-1937) was een Vlaamse filoloog, politicus voor de Liberale Partij en voorzitter van het Willemsfonds (1919-1937). Hij wordt beschouwd als de grondlegger va... Lees meer enig begrip getoond voor de groep Vlaanderen, waarin nogal wat Willemsfondsers, onder meer zijn neef Marcel Minnaert Minnaert, Marcel De vrijzinnige flamingant en Groot-Nederlander Marcel Minnaert (1893-1970) was ook een overtuigde links-radicaal en (atoom)pacifist. Vanaf het begin van de jaren 1920 tot zijn emeritaat a... Lees meer , actief waren. Het was echter vooral onder invloed van Paul Fredericq
Fredericq, Paul Paul Fredericq (1850-1920) was een vooraanstaande Gentse historicus, die als de officieuze ideoloog van het liberaal flamingantisme kan worden omschreven. Als rector van de Gentse u... Lees meer dat Minnaert uiteindelijk openlijk stelling nam tegen de Jong-Vlamingen en De Vlaamsche Post
De Vlaamsche Post De krant De Vlaamsche Post (1915-1916) was het blad van de radicaal-activistische, in oorsprong Gentse groep Jong-Vlaanderen. Lees meer ; hij ondertekende mee een mededeling in die zin, gepubliceerd in de kranten van 19- 20 februari 1915.
Hij werd bekroond met de Staatsprijs voor Vlaamse Toneelletterkunde met zijn toneelstuk Siddharta of de ster van Indië.
Literatuur
– F. Simon, 'Minnaert, G.D.', in: Nationaal Biografisch Woordenboek, dl. IX, 1981.
– M. Bots (e.a.), Het Willemsfonds van 1851 tot 1914, 1993.
– P. Laroy, Het Willemsfonds en het activisme, in: WT. Tijdschrift over de geschiedenis van de Vlaamse Beweging, jg. 53, 1994, nr. 1, pp. 7-20.
– K. Devolder, Gij die door 't volk gekozen zijt ... De Gentse gemeenteraad en haar leden 1830-1914, 1994.
– H. Van Vetlhoven, Tussen opportunisme en radicalisme. Het Willemsfonds en de Vlaamse kwestie in 171 petities (1860-1913), 2008.
– G. J. Van Bork, ‘G. D. Minnaert’, in: Schrijvers en dichters, maart 2009.
Walter Prevenier (2023), Walter Prevenier (1998). Minnaert, Gillis. In: Encyclopedie van de Vlaamse beweging. 2023. https://devb.be/id/per-008963.