De Decker, Pierre

Pierre J.F. de Decker volgde tussen 1821 en 1831 op niet minder dan zeven plaatsen middelbaar onderwijs. Deze zoon van een gegoede – uitgesproken katholieke – handelaar maakte zijn secundair onderwijs af in het Sint-Barbaracollege te Gent. Nadien werd De Decker doctor in de rechten aan de Gentse Rijksuniversiteit en vestigde zich als advocaat te Gent. Zijn belangstelling ging echter meer uit naar literatuur, filosofie en politiek. Hij schreef gedichten, publiceerde in 1836 een biografie over kanunnik Petrus Triest en stichtte in 1837 met Ad. Dechamps de Revue de Bruxelles, waarvan hij tot 1841 redacteur bleef. In 1838 begon De Decker een politieke loopbaan bij de katholieke partij als lid van de Oost-Vlaamse provincieraad en in 1839 werd hij volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Dendermonde.

Als Kamerlid gaf De Decker meermaals blijk van zijn Vlaamsgezinde overtuiging. Hij steunde het petitionnement Petitionnement Het Vlaams petitionnement (1840) was een politieke actie waarbij taalminnaars uit Antwerpen, Gent en Leuven voor de eerste maal een ‘Vlaams’ eisenprogramma formuleerden. Dit petitionnemen... Lees meer van 1840 door – tegen de taalparticularisten in – de bij Koninklijk Besluit van 1 januari 1844 opgelegde nieuwe spelling te verdedigen, of door in 1854 te pleiten voor de oprichting van een cursus Nederduitse literatuurgeschiedenis aan de Gentse Rijksuniversiteit. De Decker ontleende zijn bekendheid in de Vlaamse beweging echter vooral aan het Koninklijk Besluit van 27 juni 1856 waarmee hij een Vlaemsche Commissie Vlaemsche Commissie De Vlaemsche Commissie of Grievencommissie inventariseerde op vraag van de regering in 1856-1857 voor de eerste keer de problemen in verband met de positie van het Nederlands in België en... Lees meer instelde die aan de regering maatregelen zou voorstellen ten gunste van de Vlaamse letterkunde en van het gebruik van het Nederlands in de openbare besturen Bestuur Het taalgebruik in het bestuur is een centraal aspect van de Belgische taalkwestie. Het omvat het proces van het afdwingen van taalrechten voor Vlamingen evenals de bestuurstaalwetgeving ... Lees meer . Het verslag van die commissie werd echter twee weken voor het ontslag van zijn regering aan De Decker overhandigd; het kwam daardoor terecht bij zijn opvolger Charles Rogier Rogier, Charles Charles Rogier (1800-1885) was een liberale politicus die meermaals een functie als minister of regeringsleider bekleedde. In zijn streven naar een sterke, geünificeerde en op termijn een... Lees meer , en die schoof het terzijde.

In het parlement behoorde De Decker tot de liberaal-katholieke strekking binnen het Belgische katholicisme. Hij wees het klerikaal katholicisme af en toonde zich een vurig voorstander van het unionisme. Van maart 1855 tot zijn ontslag als minister in oktober 1857 was hij de laatste unionistische regeringsleider. De Decker bleef wel nog tot juni 1866 lid van het parlement, maar speelde geen politieke rol van betekenis meer.

Sinds 1861 was hij ook actief in de zaken- en financiële wereld. De Lagrand-Dumonceau affaire noopten hem ertoe zes weken na zijn benoeming in oktober 1871 tot gouverneur van Limburg, zijn ontslag in te dienen. De Decker was aandeelhouder van de bank van – en had nauw samengewerkt met – de frauduleuze katholieke ondernemer. Hoewel de politicus uiteindelijk werd vrijgesproken, gebruikte de liberale partij Liberale partij De verhouding tussen de liberale partij en het partijpolitieke liberalisme in België enerzijds, en de Vlaamse beweging anderzijds levert een gevarieerd en ingewikkeld beeld op dat evoluee... Lees meer , met op kop Jules Bara Bara, Jules Jules Bara (1835-1900) was een liberaal volksvertegenwoordiger en minister van Justitie. Bara was in het parlement een van de felste bestrijders van de taalpolitieke hervormingen van de V... Lees meer , de onvrede over dit schandaal om een breed verzet tegen de katholieke regering van Jules Joseph d’Anethan te ontketenen. Vurige debatten in de Kamer en heuse straatrellen droegen bij tot het ontslag van die regering door koning Leopold II van Saksen-Coburg, Leopold II Leopold II (1865-1909) is vooral bekend gebleven voor zijn bewind over het Congogebied. In de Belgische politiek stond hij neutraal in de levensbeschouwelijke kwesties maar ijverde voor d... Lees meer .

In de laatste twintig jaar van zijn leven wijdde De Decker zich vooral aan studie. In 1846 was hij lid geworden van de klasse der Letteren van de Académie royale de Belgique. Daar werkte hij in de eerste plaats over de rol van het vrije individu in een institutie, meer specifiek de staat.

De Decker behoorde tot de eerste generatie flaminganten. Al in de jaren 1830 kwam hij in contact met Jan Frans Willems Willems, Jan Frans Jan Frans Willems (1793-1846), de “vader van de Vlaamse beweging”, was dichter, polemist, filoloog, tekstediteur en initiatiefnemer of lid van tal van academies en genootschappen in binne... Lees meer , Ferdinand A. Snellaert Snellaert, Ferdinand A. Ferdinand Augustijn Snellaert (1809-1872) was arts en filoloog, een van de leidende figuren van de jonge Vlaamse beweging en pleitbezorger voor culturele eenheid met Nederland. Lees meer , Prudens van Duyse Van Duyse, Prudens Lees meer en vooral Jules de Saint-Genois des Mottes de Saint-Genois des Mottes, Jules Jules de Saint-Genois (1813-1867) was een Gentse cultuurflamingant. Hij was onder meer voorzitter van het Willemsfonds, hoofdbibliothecaris van de Gentse stads- en universiteitsbibliothee... Lees meer . Als Belgische patriot beschouwde De Decker de Vlaamse strijd als een strijd voor België België Geen Vlaamse beweging zonder België. Het is ook onmogelijk om België te begrijpen zonder de geschiedenis van de Vlaamse beweging erbij te betrekken. Tussen het ontstaan van een culturele ... Lees meer en de Belgische nationaliteit. Gedeeltelijk aanleunend bij Willems maakte hij het onderscheid tussen taal- en politieke nationaliteit; de eenheid van België moest niet op eenheid van taal maar op eenheid van recht berusten. De Deckers Belgisch patriottisme ging dus moeiteloos samen met zijn Vlaamsgezindheid. Voor hem was het de Vlaamse taal die België onderscheidde van Nederland Nederland Nederland is met Vlaanderen verbonden door de economische infrastructuur, de taal en de geschiedenis. Vanaf eind 18de eeuw kreeg die verbondenheid in taal en cultuur op uiteenlopende mani... Lees meer en Frankrijk Frankrijk & Vlaanderen De verhouding tussen Vlaanderen en Frankrijk werd altijd gekenmerkt door een aanzienlijke dubbelzinnigheid. Hoewel er lange tijd een grote affiniteit met de Franse cultuur bestond, werd d... Lees meer . Beide landen zag hij als een reële bedreiging voor de Belgische nationale eigenheid. Tijdens de periode van de Verenigde Koninkrijk der Nederland stond De Decker als katholiek sceptisch tegenover Willems Willems, Jan Frans Jan Frans Willems (1793-1846), de “vader van de Vlaamse beweging”, was dichter, polemist, filoloog, tekstediteur en initiatiefnemer of lid van tal van academies en genootschappen in binne... Lees meer beleid en hij deelde in de toentertijd breed gedragen vrees voor een annexionistisch  Frankrijk. Het is verder het vermelden waard dat De Decker een van de eersten was die niet alleen West West-Vlaanderen Lees meer - en Oost-Vlaanderen Oost-Vlaanderen Dit artikel onderzoekt de vraag of en in welke mate de Vlaamse beweging in Oost-Vlaanderen een specifieke identiteit vertoonde. Lees meer , maar ook Antwerpen Antwerpen Lees meer , Limburg Limburg Lees meer en Brabant Vlaams-Brabant De naam van de provincie Brabant herinnert aan het vroegere gelijknamige hertogdom, dat tijdens de Middeleeuwen vorm had gekregen en waarvan het noordelijke deel een belangrijke rol speel... Lees meer tot de Vlaamse provincies rekende.