De Reymaeker, Rik
Rik de Reymaeker (1907-1983) was een Vlaamsgezind CVP-politicus, die van 1958 tot 1970 cultuurschepen was van de gemeente Schaarbeek.
Denzel Vingerhoed (2024), Reginald De Schryver (1998). De Reymaeker, Rik. In: Encyclopedie van de Vlaamse beweging. 2024. https://devb.be/id/per-016087.
Rik de Reymaeker trad na zijn Grieks-Latijnse humaniora in het Klein Seminarie van Hoogstraten Klein Seminarie van Hoogstraten Het Klein Seminarie van Hoogstraten (1835) kende tot na de Tweede Wereldoorlog een prominente Vlaamsgezinde scholierenbeweging. Lees meer in 1929 voor de duur van dertig jaar in dienst van de gemeente Schaarbeek. Tewerkgesteld bij de dienst Bevolking leverde De Reymaeker steeds eerst een Nederlandstalige identiteitskaart af, tenzij er bezwaar werd geuit (wat zelden voorkwam). Dat kostte hem op den duur overplaatsing naar de dienst Vreemdelingen, waar hij in contact kwam vluchtelingen en migranten uit Duitsland en Oost-Europa. Tijdens de Tweede Wereldoorlog
Tweede Wereldoorlog De Tweede Wereldoorlog werd in Vlaanderen getekend door de onvoorwaardelijke collaboratie van het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV). De samenwerking met de bezetter en de bestraffing erva... Lees meer droeg De Reymaeker bij aan het verzet
Verzet Het georganiseerde verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog in de Vlaamse provincies was doorgaans altijd Belgisch verzet: zowel op het vlak van de ideologische oriëntatie, de motieven en he... Lees meer tegen het naziregime door valse identiteitskaarten te maken voor Joden. Hiervoor werd hij begin augustus 1942 aangehouden en ruim een halfjaar gevangengezet. Pas na de bevrijding keerde hij naar het Schaarbeekse gemeentehuis terug, en bleef er ambtenaar tot zijn pensioen in 1959.
Het jaar voordien was hij voor de Christelijke Volkspartij Christelijke Volkspartij (CVP) Lees meer in Tervuren in de gemeentepolitiek gestapt en had er met die lijst, onder aanvoering van Philippe Keyaerts Keyaerts, Philippe Philippe Keyaerts (1898-1985) was van 1958 tot 1973 voor de CVP burgemeester van Tervuren. Hij voerde er de Nederlandse eentaligheid weer in. Lees meer , de volstrekte meerderheid behaald. De Reymaeker dankte zijn populariteit aan zijn inzet voor de Joden tijdens de oorlog. Van 1958 tot 1970 was hij schepen van onderwijs en cultuur. Tijdens zijn loopbaan richtte hij in Schaarbeek enkele Vlaamse cultuurinstellingen op, zoals de Sint-Hubertusbibliotheek en het cultureel centrum Cultureel centrum De uitbreiding van de culturele autonomie van Vlaanderen, in combinatie met de ideeën over democratisering en spreiding van de cultuur die zich toen ontwikkelden, leidde in de late jaren ... Lees meer van het Hof van Termunt.
Toen in 1962 bij het opmaken van de gewestplannen een voorstel groeide om Tervuren, Vossem en Duisburg bij het gewest Brussel Brussel In de geschiedenis van de Vlaamse beweging speelde Brussel een unieke rol vanwege haar hoofdstedelijke functies, economische aantrekkingskracht en als symbool van verfransing, die zich v... Lees meer in te delen, slaagde De Reymaeker erin, met de steun van de toenmalige in Tervuren wonende minister van binnenlandse zaken Jozef Custers
Custers, Jos De katholieke Vlaamsgezinde advocaat en politicus Jos Custers (1904-1982) was tijdens de Tweede Wereldoorlog waarnemend commissaris-generaal voor wederopbouw, waarvoor hij nadien werd ver... Lees meer , dat plan te verijdelen en deze gemeenten in het arrondissement Leuven te houden. Zo werd de basis gelegd voor hun behoud in het Nederlandstalige landsgedeelte.
Literatuur
– M. de Meulemeester, Rik de Reymaeker, en: M. Wijnants, Rik de Reymaeker, de kunstschilder, in: Retrospectieve Rik de Reymaeker (1907-1983), 1986, pp. 4-26 en pp. 27-33.
Denzel Vingerhoed (2024), Reginald De Schryver (1998). De Reymaeker, Rik. In: Encyclopedie van de Vlaamse beweging. 2024. https://devb.be/id/per-016087.
Redactiegeschiedenis
Redactiegeschiedenis
1998: Reginald De Schryver (pdf)
2024: Denzel Vingerhoed