Nachtegaele, Joris

Joris Nachtegaele, oud-gevangene in het Duitse krijgsgevangenenkamp Stalag VIII A, was gepokt en gemazeld in de volkskunst; hij was stichter, in 1954,  en bezieler van onder meer Mieke Stout, een volksdanskring in Schilde en vanaf 1960, de tweede editie dus, zetelde hij in het bestuur van de Kempische Volkskulturele Dagen te Schoten. Terwijl initiatiefnemer Sieg Verbeelen Verbeelen, Sieg Sieg Verbeelen (1932-2019) was de initiatiefnemer en decennialange bezieler van het Schotense Wereldfestival van Folklore. Lees meer een internationaal netwerk uitbouwde en het Schotense Wereldfestival van Folklore Wereldfestival van Folklore Lees meer een feest werd waarvan buitenlandse groepen het beeld bepaalden, engageerde Nachtegaele zich jarenlang voor de Vlaamse verankering en de opvolging van de eerste der doelstellingen: het behouden en verspreiden van de eigen volkscultuur. Met de organisatie van de zogeheten Dag van de Vlaamse Volkskunst vanaf 1968 drukte ook hij zijn stempel op het festival.

In 1968 waren er zeshonderd Vlaamse volksdansers op de afspraak, maar dat succes werd niet alle jaren geëvenaard en Nachtegaele moest meer dan eens in het Bestuur de wenselijkheid van zijn Vlaamse dagen verdedigen. In de organisatie van het CIOFF-congres van 1979 in Schoten zag hij een unieke opportuniteit om vooraanstaanden uit de internationale folklorewereld de rijkdom van de Vlaamse volkskunst te tonen.

Omdat de Vlaamse deelnemers tamelijk onverschillig bleven voor de initiatieven die voor hen en hun volkskunst werden genomen, werd het nationale element aangescherpt door in het deelnamereglement van 1970 te stipuleren dat de vendeliers alleen mochten worden begeleid met muziek Muziek Lees meer van eigen bodem. Nachtegaele was dan wellicht geen nationalist, zeker geen ideologische Prinzipienreiter, maar hij wilde de traditionele Vlaamse waarden in ere houden en zo mogelijk verspreiden.

In de jaren 1990 appelleerde Nachtegaeles dag niet langer aan de smaak van het publiek en vanaf 1995 werd de Dag van de Vlaamse Volkskunst herdoopt in Parkzap, familie-entertainment in de marge van het grote, in hoofdzaak internationale volksdansgebeuren. Voor Nachtegaele stond de eigen volksdans nooit in de Vlaams-nationalistische context die volksdans tijdens het interbellum en zeker de Tweede Wereldoorlog had (zie Volkscultuur Volkscultuur Lees meer ), maar was het een uiting die harmonisch met en naast andere culturele uitingen kon bijdragen aan internationale verstandhouding.