Encyclopedie

August Bossaerts (1883-1962) was onderwijzer en later schoolhoofd binnen het Antwerpse stedelijk onderwijs. Hij was actief binnen de liberale en Vlaamsgezinde onderwijsvereniging Diesterweg.

Remi Bosselaers (1895-1985), leraar en vervolgens bediende bij de Boerenbond, koos tijdens de Eerste Wereldoorlog voor het activisme. Na de oorlog week hij uit naar Nederland.

Marcel Bots (1925-1995) was doctor in de Germaanse filologie en doceerde aan enkele universiteiten. Hij was bestuurslid van het Willemsfonds, pleitte voor de vernederlandsing van Belgisch-Congo en was voorzitter van het Liberaal Archief.

Onderwijzer Jan Boucherij (1846-1911) was medewerker, hoofdredacteur en uitgever van diverse Vlaamsgezinde tijdschriften. Ook was hij actief als letterkundige.

De katholieke flamingant Leo Boucherij (1880-1961) was - in het zog van Frans van Cauwelaert - actief in de Antwerpse gemeenteraadspolitiek.

Désiré Bouchery (1888-1944) evolueerde van marxist in de Socialistische Jonge Wacht tot Vlaamsgezind socialistische leider van de Belgische Werkliedenpartij tijdens het interbellum.

Walter Bouchery (1908-1961) was een Antwerpse advocaat, die achtereenvolgens actief was in de studenten- en jeugdbeweging (AKVS en AVNJ). Na de oorlog zou hij in de Vlaamse beweging vooral actief zijn als uitgever.

De Vlaamsgezinde Gentse staatsambtenaar Jozef Boulengier (1882-1954) raakte tijdens de Eerste Wereldoorlog betrokken bij het activisme, onder andere als lid van de groep Jong-Vlaanderen.

De arts Eduard Bouqué (1843-1902) behoorde tot de kleine groep Gentse hoogleraren die zich vanaf het einde van de 19de eeuw inspande voor de vernederlandsing van de universiteit.

Nicolas Bourgeois (1896-1982) was een Frans-Vlaamse voorman en federalistisch denker. Hij was de rechterhand van Jean-Marie Gantois in het Vlaamsch Verbond van Frankrijk.

Frans Boussen (1774-1848) was de eerste bisschop van het heropgerichte bisdom Brugge (1834-1864). Onder zijn beleid voltrok zich een snel verfransings-proces in de West-Vlaamse colleges.

De Antwerpse priester Julius Bouten (1859-1912) was geëngageerd in de Vlaamse studentenbeweging en taalactivist, wat volgens zijn Vlaamsgezinde medestanders ten koste ging van zijn kerkelijke loopbaan.

Albert Bauweraerts (1880-1964) was een Brusselse leraar pedagogie, die verschillende generaties Vlaamsgezinde onderwijzers vormde. Van 1925 tot 1964 was hij voorzitter van de Katholieke Vlaamsche Landsbond.

Jurist en ambtenaar Fernand Bové (1926) lag in 1957 mee aan de basis van het Verbond van het Vlaams Overheidspersoneel.

Jan-Matthijs Brans (1853-1940) was onderwijzer en vertaler. Tijdens de Eerste Wereldoorlog schaarde hij zich achter het activisme.