Jules Cardyn (1904-1969) was een hoogleraar, die als erevoorzitter een rol speelde in het Leuvense Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond. Na de dynamitering van de IJzertoren (1946) ijverde hij voor de heropstart van de IJzerbedevaarten.
Alfons Carlier (1845-1912) was van 1870 tot 1886 voorzitter van de Bond van Westvlamingen voor Taal en Volk. Hij was een gevierd spreker en gelegenheidsdichter.
Charles-Désiré Carnel (1823-1899) was een Frans-Vlaamse priester en geleerde. Hij behoorde in 1853 tot de medestichters van het Comité flamand de France.
Carolus, ‘het weekblad van de Vlamingen’, verscheen in Antwerpen van 5 januari 1911 tot 10 september 1914. Het werd uitgegeven en gedrukt door Edward Secelle (1876-1961), boek- en papierhandelaar en boekbinder.
Arts Luc Carton (1907-1979) was als student actief in het Algemeen Katholiek Vlaams Studentenverbond (AKVS). Na de Tweede Wereldoorlog was hij ondervoorzitter van Zannekin en nauw bevriend met Jean-Marie Gantois.
De Catechismus der Vlaamse Beweging was een naamloos uitgegeven vlugschrift aan het IJzerfront van Cyriel Verschaeve (maart 1918).
Berten (Albert) Catry (1896-1941) was een Vlaams-nationalistische studentenleider tijdens het interbellum en fungeerde als beheerder van De Vlaamsche Vlagge (1875-1933) en van Jong Dietschland (1927-1933).
Jurist Richard Celis (1929) ontpopte zich vanuit een culturele Groot-Nederlandse overtuiging als een spilfiguur binnen diverse Vlaamsgezinde organisaties, waaronder het Algemeen Nederlands Zangverbond, de Vlaamse Culturele Koepel en de Vlaanderen-
Het in Brussel gevestigde Centraal Vlaamsch Propagandabureau was tijdens de Eerste Wereldoorlog het centrum en het secretariaat van de activistische propaganda vanwege de Raad van Vlaanderen.
De Centrale voor Arbeidersopvoeding van de Belgische socialistische partij bood vanaf 1911 aan laag- en middengeschoolde arbeiders algemene vorming in de volkstaal en rolde inzake cultuurverspreiding een netwerk van bibliotheken in Vlaanderen uit.
Maria Ceulemans (1898-1976) speelde vanaf 1914 tot het midden van de jaren 1920 een leidinggevende rol in de beginnende Vlaamsgezinde katholieke meisjesbeweging.
De econoom Leo Charels (1908-1998) nam in 1952 het initiatief voor de oprichting van Economische Raad voor Vlaanderen.
Jules Charpentier (1893-1982) liep in april-mei 1918 als een van de zogenoemde ‘sublieme deserteurs’ over naar het Duitse leger, om op vraag van de Frontbeweging contact te zoeken met de activisten.
Contacteer <a href="mailto:beeldredactie@devb.be">beeldredactie@devb.be</a> voor meer informatie.
