Encyclopedie

De Vlaams-nationalistische Antwerpse arts Robert Roosens (1912-1991) vervulde bestuursfuncties in beroepsorganisaties van geneesheren en was van 1961 tot 1973 senator namens de Volksunie.

Edmond Rubbens (1894-1938) was onder meer advocaat, volksvertegenwoordiger, lesgever, ACW-voorzitter en minister. In de loop van zijn leven verdedigde hij verschillende Vlaamsgezinde standpunten.

Paul Rubbens (1924-2008) speelde een prominente rol bij onder andere de vereniging De Clauwaert, de Bond van Grote en Jonge Gezinnen en het Vlaams Verbond van Katholieke Scouts.

Georges Rutten (1875-1952) was priester en doctor in de theologie en politieke en sociale wetenschappen. Hij legde de grondslag voor het christelijk syndicalisme in België.

Jef Ruysschaert (1921-1970) was de initiatiefnemer en de eerste voorzitter van de Nationale Bevlaggingsactie. Hij was ook de initiatiefnemer van vakantiecursussen Nederlands voor Franssprekenden.

Victor Sabbe (1906-1958) was actief binnen de liberale beweging. Hij stond in de jaren 1930 aan de basis van het liberaal-solidarisme in West-Vlaanderen en was tussen 1945-1957 voorzitter van het Liberaal Vlaams Verbond.

De Nederlandse jurist Herbert Schaap (1894-1982) was van in zijn studietijd betrokken bij diverse Groot-Nederlandse initiatieven en koesterde vanuit die overtuiging een bijzondere belangstelling voor Frans-Vlaanderen.

De Alduitse historicus Dietrich Schäfer (1845-1929) was tijdens de Eerste Wereldoorlog een van de woordvoerders van de radicaal-expansionistische opinie in Duitsland en steunde de Jong-Vlamingen.

Lodewijk Scharpé (1869-1935) was een taalkundige die aan het begin van de 20ste eeuw bijdroeg tot de vernederlandsing van de Leuvense universiteit.

Leo Scheerders (1874-1937) was een industrieel in Sint-Niklaas. Hij was een belangrijke aandeelhouder van de Handelsbank. In zijn fabriek bezorgde Scheerders na de Eerste Wereldoorlog gestrafte activisten een baan.