Encyclopedie

Door Buelens (1936) was handelsreiziger en politicus. Hij militeerde bij het Taal Aktie Komitee, zetelde in het Dilbeekse afdelingsbestuur van de Volksunie en maakte na het Egmontpact de overstap naar het Vlaams Blok.

Xavier Buisseret (1941-2020) was een politicus en militant met een lange staat van dienst in de radicale vleugel van het Vlaams-nationalisme.

De Nederlander Lammert Buning (1914-1979) ontwikkelde zich vanaf de late jaren 1960 tot een belangrijke, zij het controversiële historicus van de Vlaamse en de Groot-Nederlandse beweging, in het bijzonder over het activisme.

Hendrik Burger (1864-1957) was een Nederlandse arts-specialist en hoogleraar, die zich via De Dietsche Bond, waarvan hij van 1931 tot 1941 de voorzitter was, inzette voor de Groot-Nederlandse gedachte.

Arthur Buysse (1864-1926) was een Vlaamsgezind liberaal politicus. Hij was het vooroorlogse boegbeeld van de Gentse Liberale Volksbond en medestichter van het Liberaal Vlaams Verbond (LVV).

Andries Caluwaerts (1930-1998) speelde een prominente rol in de Vlaamse Volksbeweging, lag mee aan de basis van de Orde van de Vlaamse Leeuw en publiceerde vanuit een kritisch Vlaamsgezind perspectief over het bedrijfsleven.

Lode Campo (1926-2009) was directeur-generaal van C&A. Hij stichtte in Brussel het Jan Van Ruusbroec College en club De Warande, ageerde tegen het Egmontpact en bekleedde mandaten in de academische wereld en in de pers.

Herman Candries (1932-2025) was kolonel-vliegenier, voorzitter van KV Mechelen, volksvertegenwoordiger, lid van de Vlaamse Raad en gemeenteraadslid in Mechelen.

Mia Cappuyns (1896-1965) stond mee aan de wieg van de katholieke Vlaamse meisjesbeweging en was onder meer actief als secretaresse van de Landsbond. Ook richtte ze mee het tijdschrift Gudrun op.

Jozef Cardijn (1882-1967) was een Vlaamse rooms-katholieke priester en kardinaal.

Alfons Carlier (1845-1912) was van 1870 tot 1886 voorzitter van de Bond van Westvlamingen voor Taal en Volk. Hij was een gevierd spreker en gelegenheidsdichter.

Charles-Désiré Carnel (1823-1899) was een Frans-Vlaamse priester en geleerde. Hij behoorde in 1853 tot de medestichters van het Comité flamand de France.