Georges Blachon (1857-1940) kreeg na een loopbaan als ambtenaar in Parijs in 1912 een benoeming in Rijsel. Hij was een regionalist en koesterde specifiek de Frans-Vlaamse regio. Zijn bekendste publicatie is Pourquoi j’aime la Flandre.
Hendrik Blanckaert (1827-1899) was een Vlaamsgezinde Frans-Vlaamse landbouwer die schreef over Frans-Vlaanderen in het Gentse blad Het Volksbelang.
Justin Blanckaert (1863-1942) speelde een belangrijke rol in de herlevende Vlaamse beweging in Frans-Vlaanderen. Hij was onder meer voorzitter van het Vlaamsch Verbond van Frankrijk.
Pieter Blanckaert (1896-1944) was een Vlaamsgezinde Frans-Vlaming. Hij was voorzitter van het Vlaamsch Verbond van Frankrijk.
Karel Blancke (1849-1934) was een Vlaamsgezinde kapelaan en medewerker van De Vlaamsche Vlagge. Na de bisschoppelijke veroordeling van het Vlaams-nationalisme trok hij zich evenwel uit de redactie terug.
Fritz Bley (1853-1931) was een Alduitse ideoloog die de Nederlanden en Noord-Duitsland wou samensmelten in een gezamenlijke cultuurruimte op basis van een ‘Aldietse’ eenheidstaal en de vernederlandsing van heel België bepleitte.
De schrijver Hans Blunck (1888-1961) was tijdens de Eerste Wereldoorlog in Brussel nauw betrokken bij de Flamenpolitik en werd een spilfiguur in de contacten tussen Nederduitse regionalisten en activisten.
De Noord-Duitse publicist Jacob Bödewadt (1883-1946) ijverde tijdens de Eerste Wereldoorlog voor een toenadering tussen Vlaamse activisten en Nederduitse regionalisten.
Daan Boens (1893-1977) was kunstenaar, dichter en journalist. Als socialistisch politicus ijverde hij voor de vernederlandsing van de Gentse universiteit.
Marcel Boey (1905-1998) was een Brugse auteur en politiek journalist. Hij was Vlaams-nationalist en onder meer bestuurslid van de Vlaamse Volksbeweging.
Roger Boffé (1925-1984) was onderwijzer en voerde actie tegen de verfransing in de Voerstreek. Hij was ondervoorzitter van het Veltmanshuis, betrokken bij het Vlaams Overlegkomitee en schreef in de Gazet van Antwerpen.
De Brusselse advocaat Frans Bogaerts (1869-1926) was in de verkenningsfase van de Flamenpolitik eind 1914 betrokken bij de eerste contacten met vertegenwoordigers van het Duitse bezettingsbestuur en was werkzaam in verschillende activistische orga
Konstantijn Bogaerts (1812-1891) was als priester actief in het onderwijs en in het bisdom Luik.
Contacteer <a href="mailto:beeldredactie@devb.be">beeldredactie@devb.be</a> voor meer informatie.
