Encyclopedie

Jef Elbers (1947) was actief bij VMO-Brussel, de Volksunie en later bij het Vlaams Blok / Belang. Vanaf 1973 raakte hij vooral bekend als Vlaamsgezinde kleinkunstzanger en vervolgens als scenarist voor populaire jeugdreeksen op de VRT.

Lodewijk Engels (1898-1960) was een priester die zich na de Tweede Wereldoorlog inzette voor verzoening tussen 'witten' (verzetsmensen, belgicisten) en 'zwarten' (collaborteurs).

Fons Erens (1914-2000) was betrokken bij het volkshogeschoolwerk in Nederland en Vlaanderen. Hij pleitte in talrijke publicaties voor een regionaal federalisme.

Eugène Everaerts (1880-1976) was een spilfiguur van het activisme in Oostende. Na de Eerste Wereldoorlog week hij uit naar Nederland.

Hendrik Evers (1873-1939) was Norbertijn in de abdij van Averbode. Hij was algemeen secretaris van het Davidsfonds. Ook was hij redactielid van Dietsche Warande en Belfort.

De Vlaamsvoelende Gustaaf Eylenbosch (1856-1939) was een van de pioniers van de christelijke arbeidersbeweging in Gent en rechterhand van Arthur Verhaegen. Hij was het boegbeeld van de krant Het Volk.

Jules Faes (1882-1945) werkte als student en priester mee aan De Vlaamsche Vlagge.

Johannes Faict (1813-1889) was bisschop van Brugge (1864-1894). In het eerste decennium van zijn episcopaat steunde hij de katholieke Vlaamse beweging.

Arthur Leopold Faingnaert (1883-1971) was van opleiding kleermaker, maar verwierf via avondonderwijs een ruime algemene ontwikkeling.

Joseph Feskens (1869-1942) was betrokken bij de oprichting van het Katholiek Vlaamsch Studentenverbond in 1890. Op verdenking van medewerking aan het pamflet Recht door Zee werd hij weggestuurd van het grootseminarie van Mechelen.

Jules Filliaert (1890-1948) was vanaf zijn jeugd in diverse functies erg actief in de Vlaamse beweging, zoals de afdeling van het Davidsfonds in Nieuwpoort.