Encyclopedie

Frans d’Haese (1899-1971) – historicus, apotheker en jurist – engageerde zich tijdens het interbellum in het politieke Vlaams-nationalisme, in het bijzonder in zijn Zuid-Oost-Vlaamse geboortestreek.

Jan d’Haese (1922-2005) was een Vlaams-nationalistische journalist en kunstcriticus, die tijdens de Tweede Wereldoorlog onder meer actief was als SS-verslaggever aan het Oostfront en nadien bij verstek ter dood werd veroordeeld.

Marcel d’Haese (1981-1975) was doctor in de Germaanse filologie en werkte na de Tweede Wereldoorlog een tijd bij De Standaard als economisch journalist. D’Haese was ook actief in het Vlaamse verenigingsleven in Brussel.

Odiel Daem (1907-1956) was een Vlaams politicus en voorzitter van Rex-Vlaanderen van 1939 tot 1941. Na de oprichting van de Eenheidsbeweging-VNV werd hij benoemd tot schepen van Schone Kunsten van Antwerpen.

Priester Adolf Daens (1839-1907) was de grondlegger en het boegbeeld van de daensistische beweging en van de Christene Volkspartij.

Drukker Pieter Daens (1842-1918) was als broer van Adolf Daens nauw betrokken bij de daensistische beweging. Als kamerlid steunde hij de vernederlandsing van de Gentse universiteit.

De advocaat Frans Daeseleire (1900-1966) speelde tijdens zijn studententijd een sleutelrol in de katholieke Vlaamse studentenbeweging en was in de jaren 30 politiek actief bij het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV).

Jozef Dauwe (1946) is advocaat, bibliofiel, auteur en was politicus binnen de CVP en CD&V. Hij maakte naam als voorzitter van het Katholiek Vlaams Hoogstudenten Verbond tijdens de Leuvense studentrevolte van 1968.

Louis Davids (1928-2015) was de hoofdredacteur van het Belgisch Israëlitisch Weekblad en zette zich in voor het gebruik van het Nederlands in de joodse gemeenschap.