Encyclopedie

Charles Victor de Bavay (1801-1875) was een Brusselse magistraat, die het vrije taalgebruik (en daarmee het Frans) in het gerecht verdedigde en via de rechtszaken Karsman en Coucke-Goethals voor opschudding zorgde in de Vlaamse beweging.

Leonard-Lodewijk de Bo (1826-1885) was een priester, jarenlang leraar aan het Sint-Lodewijkscollege in Brugge en overleden als pastoor-deken van Poperinge.

Priester Alfons de Boeck (1880-1930) was auteur van taalkundige publicaties. Ook was hij betrokken bij de organisatie van de Nederlandsche Vacantieleergangen.

August de Boodt (1895-1986) was landbouwingenieur. Als Vlaamsgezind katholiek senator stelde hij de uitwassen van de repressie aan de kaak.

Maurice de Broglie (1766-1821) was bisschop van Gent. Hij verzette zich tegen het regime van Napoleon en later tegen dat van Willem I.

François-Marie de Brouwer (1847-1927) nam als superior van het Klein Seminarie van Roeselare een gematigde houding aan tegenover de blauwvoeterij.

Jozef de Brouwer (1909-1984) was een Oost-Vlaamse priester, schrijver en heemkundige. Hij koesterde radicale Vlaams-nationalistische opvattingen en zette zich na de Tweede Wereldoorlog in voor de amnestiekwestie.

Caesar de Bruyker (1878-1924) was een Vlaamsgezinde wetenschapper die na de Eerste Wereldoorlog werd veroordeeld voor activisme.

Priester, leraar en dichter Alexis de Carne (1848-1883) ijverde in het zog van Hugo Verriest voor de beoefening van het Nederlands aan de colleges.

Adolf de Ceuleneer (1849-1924) - bibliothecaris, hoogleraar Oudheidkunde en katholiek gemeenteraadslid - ijverde voor de vernederlandsing van het Gentse onderwijs.

Adriaan de Corswarem (1849-1909) was een advocaat en katholiek politicus, die op lokaal en nationaal niveau actief was. Hij promootte als één van de eersten het Nederlands als administratieve rechtstaal.

Karel de Flou (1853-1931) was historicus, filoloog en letterkundige. Hij schreef tientallen historische en taalkundige artikelen en bezorgde publicaties van Middelnederlandse teksten.

De Brugse priester Leo de Foere (1787-1851) was leraar en vanaf 1815 de drijvende kracht achter het traditionalistische opinieblad Le Spectateur Belge. Hij was lid van het Nationaal Congres en volksvertegenwoordiger tot 1848.