Encyclopedie

Gustaaf van de Putte (1853-1913) was lid van de door Hugo Verriest geleide lettergilde van het Klein Seminarie van Roeselare.

Aloïs van de Vyvere (1871-1961) was een advocaat en katholiek politicus. Hij zetelde twintig jaar in de Kamer en vervulde meerdere ministerfuncties. Hij werkte onder andere mee aan initiatieven op het vlak van de taalwetgeving.

Petrus van den Broeck (1790-onbekend) schreef aan het begin van de negentiende eeuw een befaamde brochure ter verdediging van de Nederlandse taal in de Zuidelijke Nederlanden.

Jozef van den Heuvel (1889-1966) maakte naam als dialectoloog. Als student was hij redacteur van Ons Leven. Tijdens de Eerste Wereldoorlog zat hij krijgsgevangen in Soltau en Göttingen, waar hij het activisme propageerde.

Karel Van den Oever (1879-1926) was de bezieler van het tijdschrift Vlaamsche Arbeid. Hij toonde zich in zijn literair proza een katholieke en strijdende flamingant.

Musicoloog Floris van der Mueren (1890-1966) was hoogleraar aan de Gentse universiteit. Hij was secretaris van het Davidsfonds en promotor van het ABN. Ook was hij politicus voor de Katholieke Vlaamsche Volkspartij.

De uit Amsterdam afkomstige onderwijzer Petrus van Genabeth (1793-1852) was achtereenvolgens leraar Nederlands aan de athenea van Doornik en Brugge. Hij was een pleitbezorger van een niet dialectisch gekleurd Nederlands.

Rik van Hoofstadt (1886-1943) liet zich tijdens de Eerste Wereldoorlog in met het activisme. Na zijn vrijspraak speelde hij een belangrijke rol in de economische Vlaamse beweging. Hij was lid van het Vlaamsch Nationaal Verbond (VNV).

Cornelis van Maanen (1769-1849) was vele jaren minister van Justitie onder Willem I en architect van diens taalbeleid.

De liberaal Jan van Rijswijck (1853-1906) was burgemeester van Antwerpen.

Piet van Waeyenberghe (1938) bouwde een loopbaan op als ondernemer. Hij was voorzitter van het VEV en bestuurder van meerdere banken.

De Gentse hoogleraar geschiedenis Hans van Werveke (1898-1974) was gedurende bijna een halve eeuw een boegbeeld van het sociaal voelend, niet partijpolitiek en Vlaamsgezind liberalisme.

Toen hoogleraar en bankier Paul van Zeeland (1893-1973) tussen 1935 en 1937 aan het hoofd stond van de Belgische regering, werden onder andere de taalwet in rechtszaken en een amnestiewet voor activisten gestemd.

Robert Vandeputte (1908-1997) was een advocaat en hoogleraar en vervulde meerdere hooggeplaatste functies.