De Langhe, Maria
Maria de Langhe (1910-1970), doctor in de politieke en sociale wetenschappen, was in haar jonge jaren betrokken bij de Vlaamsgezinde vrouwenbeweging.
Maria de Langhe (1910-1970), doctor in de politieke en sociale wetenschappen, was in haar jonge jaren betrokken bij de Vlaamsgezinde vrouwenbeweging.
Emile de Laveleye (1822-1892) was een jurist en sociaal wetenschapper, die een hoogleraarschap in de politieke economie in Luik bekleedde.
Victor de Meyere (1873-1938) was een symbolistisch geïnspireerde dichter en volkse romancier in de traditie van Hendrik Conscience, die meewerkte aan diverse moderne literaire tijdschriften zoals Vlaanderen en Het Roode Zeil.
Het maandblad De Middelaer of Bydragen ter bevordering van tael, onderwys en geschiedenis verscheen tussen oktober 1840 en juli 1843 in Leuven als spreekbuis van een groep katholieke Vlaamsgezinden rond de universiteit.
John Dominicus de Petter (1905-1971) was een Vlaams dominicaan en filosoof. Hij was stichter en bezieler van het Tijdschrift voor Filosofie.
Frans de Potter (1834-1904) was historicus en letterkundige. Hij stond aan de wieg van twee belangrijke instituten: het Davidsfonds en de Koninklijke Vlaamse Academie voor Taal- en Letterkunde.
Lodewijk de Potter (1792-1869) was leraar en dichter. Hij zette zich in voor de Nederlandse taal; eerst in de rederijkerskamers van Ieper en Gent en vervolgens in de beginnende Vlaamse beweging in Gent.
Lodewijk de Raet (1870-1914) was een econoom en ambtenaar die in belangrijke mate bijdroeg aan de theorievorming over de Vlaamse beweging en deze van een sociaaleconomisch denkraam voorzag.
Louis de Raeymaeker (1895-1970) was hoogleraar filosofie aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij was voorzitter van de Vereniging van Vlaamse Professoren.
Petrus de Ram (1804-1865) was rector van de Katholieke universiteit (1834-1864), liberaal-katholiek en Vlaamsgezind.
André de Ridder (1888-1961) was hoogleraar statistiek en financiële wetenschappen, romanschrijver en een invloedrijk kunstcriticus en -promotor.
De Antwerpse arts Jan de Roeck (1892-1961) maakte in de jaren 1930 naam als Vlaams-nationalistisch rassentheoreticus en onderhield als drijvende kracht achter het antisemitische Volksverwering nauwe contacten met Nazi-Duitsland.
Theo de Ronde (1894-1939) publiceerde over taalkunde en over toneel. In 1937 werd hij de eerste directeur-generaal van het NIR.
Contacteer <a href="mailto:beeldredactie@devb.be">beeldredactie@devb.be</a> voor meer informatie.