Encyclopedie

Jan des Roches (1735-1787) was tijdens de Oostenrijkse tijd betrokken bij de organisatie van het onderwijs. Hij is vooral bekend als auteur van een Nederduitse spraakkunst waarin hij de Antwerps-Brabantse accentspelling toepaste.

Willy Desaeyere (1942-2018) was politicus voor de Volksunie (1977-1988) en hoogleraar economie aan het Limburgs Universitair Centrum en de Universiteit Hasselt (1991-2005).

Jozef Deschuyffeleer (1913-1959) was in de jaren 1930 en 1940 een spilfiguur binnen de Katholieke Arbeidersjeugd en het Jeugdverbond voor Katholieke Actie.

Priester René Despicht (1870-1960) was hoogleraar aan de universiteit van Rijsel. Hij engageerde zich in de Vlaamse beweging in Frans-Vlaanderen. Ook schreef hij tal van letterkundige bijdragen.

Julien Desseyn (1932) was gemeentesecretaris en burgemeester in Middelkerke en Kamerlid voor de Volksunie.

Napoleon Destanberg (1827-1875) was een Vlaamsgezinde liberale jurist, dagbladschrijver, redacteur en toneelauteur, die onder meer betrokken was bij het Nationael Tooneel.

Jules Destrée (1863-1936) was een kopstuk van de socialistische partij en de Waalse beweging, dat onder meer bekend staat om zijn ophefmakende Lettre au Roi (1912).

Albéric Deswarte (1875-1928) was een radicaal Vlaamsgezinde socialistische politicus, die onder andere ijverde voor Nederlandstalig hoger onderwijs.

Priester Maxime Deswarte (1907-1989) was hoogleraar Nederlands aan de universiteit van Rijsel. Hij was nauw betrokken bij de Vlaamse beweging in Frans-Vlaanderen. Ook werkte hij mee aan Dietsche Warande en Belfort.

Frans Detiège (1909-1980) was een politicus voor de socialistische partij, die zowel vóór als na de Tweede Wereldoorlog ijverde voor de economische expansie van Vlaanderen.

Jef Deumens (1890-1973) was oorlogsvrijwilliger in 1914-1918, actief in de christelijke arbeidersbeweging, gemeenteraadslid van Hasselt, KVVL-Kamerlid, VNV-Senator en oorlogsburgemeester van Hasselt.