Robyn, Pieter

Pieter Robyn was een oud-leerling van de Ecole normale te Parijs. Robyn was aanvankelijk republikeinsgezind en werd uitvoerend commissaris in Herzele, daarna (in 1798) in Zele. Hij woonde van 1812 af in Gent en was er een van de ijverigste leden van de rederijkerskamer Rederijkerskamers De rederijkerskamers waren genootschappen die zich sinds de 15e eeuw toelegden op toneel en dichtkunst in de volkstaal. In de 18e en 19e eeuw speelden ze ook een belangrijke rol in de ver... Lees meer De Fonteine De Fonteine De Fonteine is een rederijkerskamer, de volledige aanduiding luidt: Koninklijke Soevereine Hoofdkamer van Retorica De Fonteine, gevestigd te Gent. Lees meer . Hij was mogelijk mederedacteur van het tijdschrift Den Democraet (1795) en werkte mee aan het weekblad Protocole Jacobs van Jacob Antheunis Antheunis, Jacob J. Toneelschrijver en publicist Jakob Jan Antheunis (1758-?) was actief in het Gentse rederijkersmilieu, waar hij het opnam voor het Nederlands als cultuurtaal. In zijn latere leven nam Anth... Lees meer .

Zijn niet-bekroning in een tweetal dichtwedstrijden was de oorzaak van een blijvende rivaliteit met Pieter J. de Borchgrave De Borchgrave, Pieter Pieter de Borchgrave (1758-1819) was als auteur van Nederlandstalige toneelstukken een belangrijke voorloper van de romantische Vlaamse beweging. Lees meer , voor wie hij in poëtisch talent niet onder hoefde te doen. Hij gaf zijn in de bekende dichtwedstrijd over De Lof der Belgen (in 1807 uitgeschreven door de Aalsterse Catharinisten Koninklijke Aloude Rederijkerskamer De Catharinisten De Aalsterse rederijkerskamer De Catharinisten organiseerde in 1807-1810 in volle Franse overheersing een dichtwedstrijd over de Belgen. Lees meer ) niet gelauwerde verzen zelf uit, samen met het dichtwerk De Belgische Schilders (1810). Uit beide spreekt een nationale en algemeen-Nederlandse visie: de opstand tegen Filips II wordt de strijd van "onze Nederlanden" tegen de "snode inquisitie", waarin hij de zijde kiest van Willem van Oranje van Oranje, Willem Willem van Oranje was in de 16de eeuw stadhouder van Holland, Zeeland, Utrecht en Friesland. Zijn persoon is eeuwenlang voorwerp geweest van beeldvorming en instrumentalisering door versc... Lees meer ; Hollanders en Belgen zijn één volk; Noord-Nederlandse dichters worden tot voorbeeld gesteld en degenen die "het neêrlands durven doemen", worden door de dichter veroordeeld.

Zijn gedicht over de schilders looft Van Eyck, Rubens, Van Dyck, Jordaens en Rembrandt en roept de jonge kunstenaars op om het voorbeeld van die groten te volgen en nooit "de doodsche verw der gallen na te apen".

Behalve een vertaling van Voltaires Semiramis en van de eerste zang van Boileaus Art poétique schreef Robyn, zelf een begaafd toneelspeler (zijn dochter Diana werd een bekende actrice), een gruweltreurspel, Nuno en Evora of de Vadermoord (1797), en een blijspel, De zwarte Man of De Spleen. Goethe inspireerde hem tot zijn drama's Werther en Egmond en Hoorne. Van al deze werken bleef alleen Nuno en Evora bewaard.

De inspiratie van zijn poëzie zowel als van zijn toneelwerk stempelen Robyn tot een preromantische figuur.